Archiwa kategorii: Kto by pomyślał

VÄRDESÄTTA – powrót szybkowaru

 

Nie masz czasu na stanie przy garach? Przerażają cię rachunki za gaz czy prąd? Przypomnij sobie o szybkowarze. Może pamiętasz taki garnek z kuchni babci? Twoja mama raczej go nie miała.

Szybkowary VÄRDESÄTTA składają się z garnka, który ma uchwyt z zaworem bezpieczeństwa (1); .), regulatora ciśnienia i zaworu bezpieczeństwa na pokrywce w kolorze czerwonym (2.). Mają też zazębienia na krawędzi naczynia służące do ustawienia pokrywy we właściwym miejscu (3.). Wewnątrz jest jeszcze podziałka (3.). Bardzo potrzebna, bo nie można napełniać szybkowaru powyżej 2/3 jego pojemności (oznaczenie „MAX” na skali). A w wypadku przypadku produktów, które zwiększają swoją objętość w trakcie gotowania, takich jak ryż i warzywa suszone, powyżej połowy pojemności garnka (oznaczenie „½”). Szybkowary VÄRDESÄTTA mają grube dno z aluminiowej sztaby umieszczonej pomiędzy dwiema warstwami stali nierdzewnej, co zapewnia równomierne i energooszczędne rozprowadzanie ciepła i zabezpiecza przed przywieraniem potraw oraz ogranicza ryzyko przypalenia. Szybkowary VÄRDESÄTTA mają pojemności 6 i 4 litrów i wymiary odpowiednio 22(śred.)x22(wys.) cm oraz 22(śred.)x17(wys.) cm. Są wykonane ze stali nierdzewnej, dzięki czemu są naprawdę trwałe i można z nich korzystać latami bez obawy o to, że coś się zepsuje. Szybkowary VÄRDESÄTTA można myć tylko ręcznie.

Szybkowary VÄRDESÄTTA składają się z garnka, który ma uchwyt z zaworem bezpieczeństwa (1); .), regulatora ciśnienia i zaworu bezpieczeństwa na pokrywce w kolorze czerwonym (2.). Mają też zazębienia na krawędzi naczynia służące do ustawienia pokrywy we właściwym miejscu (3.). Wewnątrz jest jeszcze podziałka (3.). Bardzo potrzebna, bo nie można napełniać szybkowaru powyżej 2/3 jego pojemności (oznaczenie „MAX” na skali). A w wypadku przypadku produktów, które zwiększają swoją objętość w trakcie gotowania, takich jak ryż i warzywa suszone, powyżej połowy pojemności garnka (oznaczenie „½”).
Szybkowary VÄRDESÄTTA mają grube dno z aluminiowej sztaby umieszczonej pomiędzy dwiema warstwami stali nierdzewnej, co zapewnia równomierne i energooszczędne rozprowadzanie ciepła i zabezpiecza przed przywieraniem potraw oraz ogranicza ryzyko przypalenia.
Szybkowary VÄRDESÄTTA mają pojemności 6 i 4 litrów i wymiary odpowiednio 22(śred.)x22(wys.) cm oraz 22(śred.)x17(wys.) cm. Są wykonane ze stali nierdzewnej, dzięki czemu są naprawdę trwałe i można z nich korzystać latami bez obawy o to, że coś się zepsuje. Szybkowary VÄRDESÄTTA można myć tylko ręcznie.

Szybkowar VÄRDESÄTTA to szczelny garnek, w którym w czasie gotowania wzrasta ciśnienie do 0,6 barów przy ustawieniu regulatora w pozycji 1 – wolne gotowanie i 1,0 barów przy ustawieniu w pozycji 2 – szybkie gotowanie. Wyższe ciśnienie skutkuje wzrostem temperatury wrzenia wody do 110-120°C i przyspieszeniem gotowania. Szybkowar nie może być jednak całkowicie szczelny. Wzrost ciśnienia doprowadziłby do jego rozsadzenia. Stąd regulator utrzymujący stałe nadciśnienie we wnętrzu garnka poprzez wypuszczanie nadmiaru pary, oraz  zawór bezpieczeństwa, otwierający się w razie zablokowania się regulatora. Dzięki zaworom szybkowar VÄRDESÄTTA jest bezpieczny, nawet w przypadku usterki technicznej.

Podczas gotowania regulator ciśnienia jest cały czas zamknięty. Wystarczy jednak, że ciśnienie wzrośnie ponad ustaloną wartość, a zawór się otworzy. Za pomocą regulatora ciśnienia ustawiamy także szybkość gotowania: wolnego wolne (1)(1 -  co oznacza jeden zielony pierścień jak na zdjęciu czy biały jak jest napisane w instrukcji) odpowiedniego do przygotowania delikatnych potraw czy szybkiego i energooszczędnego gotowania przyrządzanie (2- dwa zielone czy białe pierścienie ) potraw wymagających długiego gotowania, jak niektóre dania mięsne. Jeśli w trakcie gotowania na regulatorze ciśnienia pokaże się czerwony pierścień, ciśnienie jest za wysokie i należy zmniejszyć ustawienia pola grzejnego kuchenki. Szybkowar można używać na wszystkich rodzajach płyt kuchennych, w tym płytach indukcyjnych. Można go też wykorzystywać jak zwykły garnek (bez pokrywy), na przykład do podsmażenia potrawy przed gotowaniem ciśnieniowym.

Podczas gotowania regulator ciśnienia jest cały czas zamknięty. Wystarczy jednak, że ciśnienie wzrośnie ponad ustaloną wartość, a zawór się otworzy. Za pomocą regulatora ciśnienia ustawiamy także szybkość gotowania: wolne (1) odpowiednie do przygotowania delikatnych potraw czy szybkiego i energooszczędnego przyrządzanie (2) potraw wymagających długiego gotowania, jak niektóre dania mięsne. Jeśli w trakcie gotowania na regulatorze ciśnienia pokaże się czerwony pierścień, ciśnienie jest za wysokie i należy zmniejszyć ustawienia pola grzejnego kuchenki. Szybkowar można używać na wszystkich rodzajach płyt kuchennych, w tym płytach indukcyjnych. Można go też wykorzystywać jak zwykły garnek (bez pokrywy), na przykład do podsmażenia potrawy przed gotowaniem ciśnieniowym.

Na początku eksperymentów z szybkowarem lepiej nie rozstawać się z instrukcją obsługi i nie spuszczać urządzenia z oczu. Wystarczy jednak raptem kilka obiadów, by nabrać wprawy i niezbędnych nawyków. Bardzo pomocna jest zawarta w instrukcji obsługi tabela czasów gotowania. Obejmuje wszystko, od zupy rybnej, małż i tuńczyka po dynię, cebulę, szpinak, pory, a nawet bażanta, gołębie i zająca. Podpowiada również, jakie ustawienie gotowania wybrać; wolne (1) czy szybkie (2). A i tak pewnie zdarzy nam się to i owo przegotować. Z czasem, metodą prób i błędów, wypracujemy własne metody korzystania z szybkowaru. Taką na przykład jarzynową według tabeli w instrukcji gotuje się 4-8 minut (ustawienie 1). Ale można też zaczekać, aż zupa się zagotuje, co usłyszymy, wyłączyć szybkowar i zostawić, aż sama dojdzie (oszczędność prądu gwarantowana!). W tym czasie można podszykować drugie danie lub zająć się czymś zupełnie innym. Gorąca zupa na nas poczeka.

Uwaga, pokrywy szybkowaru nie wolno otwierać od razu po zakończeniu gotowania. Nigdy też nie otwieraj szybkowaru na siłę. Najpierw trzeba uchylić zawór i wypuścić nadmiar pary. Kiedy czerwony zawór bezpieczeństwa opadnie, możemy bezpiecznie zdjąć pokrywę. Nie należy jednak zapomnieć o tym, że po otwarciu szybkowaru temperatura wewnątrz wynosi prawie 100°C. Trzeba zachować ostrożność, żeby się nie poparzyć.

By przyspieszyć otwarcie szybkowaru, można go też nieco ochłodzić pod bieżącą wodą. To jednak rozwiązanie rozrzutne. Szkoda marnować wody.

Szybkowar jest świetny do gotowania potraw sycących i rozgrzewających, a wymagających długiego gotowania. , jJak gulasze, zupy, mięsa; , np. baranina, wołowina, wieprzowe golonki.

Szybkowar jest świetny do gotowania potraw sycących i rozgrzewających, a wymagających długiego gotowania, jak gulasze, zupy, mięsa, np. baranina, wołowina, wieprzowe golonki.

Gotowanie pod ciśnieniem ma same zalety. Pozwala zaoszczędzić cenny czas, sprawia, że rachunki za prąd lub gaz są mniejsze, a domowe posiłki o niebo zdrowsze niż gotowane w zwykłym garnku. A to dlatego, że krótszy czas przyrządzania i ograniczenie dostępu tlenu pozwala zachować większą ilość witamin i minerałów w potrawach. Ograniczeniu tlenu zawdzięczamy też zachowanie smaku i koloru produktów. Nie ma się więc co dziwić, że po kilkudziesięciu latach nieobecności szybkowary wracają do łask.

Jedyny minus to taki, że podczas gotowania nie można otworzyć pokrywy szybkowaru i zamieszać zupę lub dodać przypraw. Wszystkie składniki trzeba włożyć do środka przed uruchomieniem urządzenia.

Pierwowzór dzisiejszych szybkowarów wynalazł francuski uczony, doktor medycyny i fizyk Denis Papin w 1679 r. i nazwał go „zmiękczaczem kości”. Dwa lata później Papin, znany z wynalezienia napędu parowego, zaprezentował swój wynalazek Towarzystwu Królewskiemu w Londynie (The Royal Society), ale jego członkowie nie dostrzegli w urządzeniu walorów użytkowych, a wyłącznie interesujące doświadczenie naukowe. Uhonorowali jednak autora członkostwem w towarzystwie pełniącym funkcję brytyjskiej akademii nauk (liczba członków jest ograniczona do około 500 członków krajowych i około 50 członków zagranicznych). Na cześć wynalazcy „zmiękczacz kości” długo nazywano kociołkiem Papina. Do produkcji urządzenie trafiło jednak dopiero w 1864 roku, kiedy to Georg Gutbrod ze Stuttgartu rozpoczął jego produkcję z cynkowanych odlewów stalowych. Natomiast opatentować wynalazek udało się niejakiemu José Alixowi Martínezowi z Zaragozay w Hiszpanii w 1918 roku. Patent numer 71143 opublikowano w Boletín Oficial de la Propiedad Industrial. Nazwano go olla exprés, co tłumaczy się podobno jako ekspresowo gotujący garnek. José Alix jest też autorem pierwszej książki kucharskiej z przepisami na gotowanie pod ciśnieniem, którą wydał w 1924 roku i opatrzył tytułem „360 fórmulas de cocina Para guisar con la ‚olla expres” („360 przepisów na potrawy z szybkowaru”). Wynalazek udoskonalił i przystosował do użytku w gospodarstwach domowych Alfred Fischer. Jako Flex-Seal Speed Cooker (szczelny szybkowar) zaprezentował go w 1938 r. w Nowym Jorku. Rok później powstało w Stanach Zjednoczonych przedsiębiorstwo National Pressure Cooker Company, które wypuściło na rynek swój własny garnek do gotowania pod ciśnieniem. Popularność szybkowarów rosła w ekspresowym tempie. W latach 50. i 60. ubiegłego stulecia nie było chyba domu w Ameryce czy zachodniej Europie, w którym nie gotowanoby w szybkowarze. W Polsce popularne były urządzenia sprowadzane z NRD. W latach 70. jedynym w kraju wytwórcą szybkowarów (syfonów i pralkowirówek) była Myszkowska Fabryka Naczyń Emaliowanych Światowid, potocznie zwana MYFANĄ. Szybkowaru z MYFANY nie pamiętam. U nas w domu królował prodiż.

I jeszcze jedna ciekawostka: szybkowar okazuje się niezbędny do gotowania w warunkach wysokogórskich, na wysokości 6000 metrów nad poziomem morza woda wrze w temperaturze 81°C. Odwrotnie niż w szybkowarze; gotowanie często w ogóle nie jest możliwe. Ziemniaki pozostają twarde nawet po kilkugodzinnym gotowaniu.

 

 

 

 

Doniczki z filiżanek

 

Ogrodnikiem może zostać każdy z nas i wcale nie trzeba do tego hektarów ziemi. Jeśli uprawę roślin planujemy w domu, ale czujemy się amatorami w tej dziedzinie, postawmy na sukulenty. To niesamowite rośliny o przepięknych i różnorodnych kształtach liści, niektóre mają kłujące igły, ale są też i takie, które do uprawy nie potrzebują podłoża. Sukulenty to idealne rozwiązanie dla zapominalskich lub zapracowanych ogrodników. Ja darzę te rośliny sympatią od trzech lat. Zainteresowałam się nimi ze względu na pustynny klimat panujący na moim balkonie, bo jako jedyne są w stanie tam przetrwać. Z czasem zaczęłam dokupować ich więcej, a nawet rozmnażać. Teraz są u mnie nie tylko na balkonie, ale „rozprzestrzeniły się” po całym domu. Mój 4-letni syn również ma swój mały kaktus i go pielęgnuje. Najbardziej lubię te rośliny w terakotowych doniczkach. Czasami mam jednak ochotę na odmianę i pewne szaleństwo. Łatwość w uprawie sukulentów daje pole do ciekawszych działań w osadzaniu ich w różnych pojemnikach, niekoniecznie doniczkach. Gdy zobaczyłam nową kolekcję filiżanek i kubków VARDAGEN, wiedziałam, że nie będę z nich piła herbaty i kawy, ale kreatywnie je wykorzystam. Ich prosta forma i biały kolor są niczym białe płótno, idealne na naszą pomysłowość i kreatywność! Pokażę Wam, jak łatwo stworzyć niepowtarzalny miniogródek w domu.

Potrzebujemy:

  • filiżanki, kubki z porcelany, np. z serii VARDAGEN
  • farbę lub pisak do porcelany
  • sukulenty
  • ziemię do kaktusów
  • drenaż
  • zestaw ogrodniczy

ikea471s

Do mojej miniaranżacji z sukulentami wybrałam 3 różnej wielkości filiżanki i kubki, ale z tej samej serii. Zamiast farb użyłam pisaka do porcelany, bo jest bardziej precyzyjny. Wystarczy wymyśleć motyw i powielić go na kubkach i spodkach. Jeśli się nam nie uda, łatwo go usunąć i spróbować ponownie. To nie muszą być skomplikowane wzory. Czasami wystarczą kropki, kółka lub zwykły napis. Nie trzeba mieć wielkich zdolności plastycznych. Jest to też fajna zabawa dla dzieci. Ja postawiłam na różnorodne wzory i typografię. Wszystko wykonałam tylko jednym kolorem. Dzięki temu stworzyłam ciekawą kompozycję, ale nie przytłaczają różnorodnością.

ikea472s

Przesadzając sukulenty do innych doniczek, użyłam ziemi przeznaczonej do kaktusów, bo jest bardziej przepuszczalna. Na samo dno filiżanek wsypałam warstwę drenażu. Dzięki temu wiem, że rośliny, mimo braku odpływu wody, mają mniejsze szanse na zgnicie. Sukulenty lepiej przesuszyć, niż przesadzić z podlewaniem.

ikea473s

Mój minisukulentowy zagajnik prezentuje się tak. Doniczki, mimo że są ciekawe, nie ściągają całej uwagi od kwiatów. Wręcz przeciwnie – fajnie się z nimi komponują. A Wy jak byście ozdobili filiżanki i jakie kwiaty w nich posadzili?

ikea474s

Kolejny sukces Maji Ganszyniec i IKEA

 

W plebiscycie MUST HAVE wyróżniono ławkę, szczotkę ze zmiotką oraz gliniane donice i kiełkownik z serii ANVÄNDBAR. Wszystkie autorstwa polskiej projektantki Mai Ganszyniec. Gratulacje!

Ławka ANVÄNDBAR pozwala wprowadzić żywą zieleń nawet tam, gdzie przestrzeń jest ograniczona. Z tyłu ławki ANVÄNDBAR znajduje się skrzynka na doniczki. Zmieści się ich sporo. To dobrze, bo hodowanie uprawa roślin w domu zapewnia lepszą, jakość powietrza, którym oddychamy. Poza kwiatami w pojemniku można przechowywać książki kucharskie, kolorowe magazyny, gazety,… Ławka ANVÄNDBAR, 119x60x81 cm, ; gięte bukowe drewno, skrzynka – stal lakierowana proszkowo.

Ławka ANVÄNDBAR pozwala wprowadzić żywą zieleń nawet tam, gdzie przestrzeń jest ograniczona. Z tyłu ławki ANVÄNDBAR znajduje się skrzynka na doniczki. Zmieści się ich sporo. To dobrze, bo hodowanie uprawa roślin w domu zapewnia lepszą, jakość powietrza, którym oddychamy. Poza kwiatami w pojemniku można przechowywać książki kucharskie, kolorowe magazyny, gazety,…
Ławka ANVÄNDBAR, 119x60x81 cm; gięte bukowe drewno, skrzynka – stal lakierowana proszkowo.

A co to takiego MUST HAVE? To powołane 5 lat temu plebiscyt i wystawa. W ramach plebiscytu Rada Ekspertów, czyli dziennikarze i przedstawiciele ważnych ośrodków wzornictwa, wskazuje dobrze zaprojektowane produkty polskich autorów. Swoje propozycje zgłaszają również producenci. W tym roku w puli było 500 projektów, z których eksperci wytypowali 70.Są one, jak co roku, zaprezentowane na wystawie towarzyszącej Łódź Design Festival (11-23 października 2016). Wręczenie wyróżnień MUST HAVE odbyło się 15 października. Ceremonię poprowadziła Anna Grużewska (Czas na Wnętrze) i Michał Bachowski (F5).

W ciągu roku wystawa MUST HAVE podróżuje również po polskich i zagranicznych targach i festiwalach. W poprzednich latach wyróżnione produkty odwiedziły między innymi Mediolan, Berlin i Hongkong, Warmia Mazury Design Festival.

Kiełkownik ANVÄNDBAR i doniczki samonawadniająca samonawadniające doniczki ANVÄNDBAR wykorzystują właściwości czerwonej gliny (terakoty). Kiełkownik składa się z dwóch tac. Możemy korzystać z jednej lub obu, gdy chcemy jednocześnie wyhodować jednocześnie dwa rodzaje kiełków. Doniczka ANVÄNDBAR ma zbiornik na wodę, który można umieścić z boku lub na środku. Pozostałą przestrzeń pojemników napełniamy ziemią. Dzięki takim doniczkom rośliny, a szczególnie zioła, mają tyle wody, ile im potrzeba, nawet wtedy, gdy nie możemy ich regularnie podlewać.  Kiełkownik ANVÄNDBAR, 19×17(wys.) cm, ; czerwona glina, podstawa – kamionka szkliwiona.  Doniczki ANVÄNDBAR, ; czerwona glina, wysokości 15 cm i 18 cm. Maja Ganszyniec jest także autorką glinianych naczyń do pieczenia ANVÄNDBAR. Więcej o naczyniach z terakoty dowiesz się tutaj: http://tytuurzadzisz.pl/anvandbar-naczynia-i-doniczki-z-terakoty/

Kiełkownik ANVÄNDBAR i samonawadniające doniczki ANVÄNDBAR wykorzystują właściwości czerwonej gliny (terakoty). Kiełkownik składa się z dwóch tac. Możemy korzystać z jednej lub obu, gdy chcemy jednocześnie wyhodowaćdwa rodzaje kiełków.
Doniczka ANVÄNDBAR ma zbiornik na wodę, który można umieścić z boku lub na środku. Pozostałą przestrzeń pojemników napełniamy ziemią. Dzięki takim doniczkom rośliny, mają tyle wody, ile im potrzeba, nawet wtedy, gdy nie możemy ich regularnie podlewać. To szczególnie ważne w wypadku uprawy ziół.
Kiełkownik ANVÄNDBAR, 19×17(wys.) cm; czerwona glina, podstawa – kamionka szkliwiona.
Doniczki ANVÄNDBAR; czerwona glina, wysokości 15 cm i 18 cm.
Maja Ganszyniec jest także autorką glinianych naczyń do pieczenia ANVÄNDBAR.
Więcej o naczyniach z terakoty dowiesz się tutaj: http://tytuurzadzisz.pl/anvandbar-naczynia-i-doniczki-z-terakoty/

Zmiotkę i składaną śmietniczkę ANVÄNDBAR można powiesić na ścianie, żeby nie zawadzały i by zaoszczędzić miejsce, gdy nie są używane. Zmiotka (wys. 118 cm, szer. 30 cm) i śmietniczka (szer. 30 cm, gł. 19 cm, wys. 8 cm) ANVÄNDBAR, ; lity buk, stal lakierowana proszkowo.

Zmiotkę i składaną śmietniczkę ANVÄNDBAR można powiesić na ścianie, żeby nie zawadzały i by zaoszczędzić miejsce, gdy nie są używane.
Zmiotka (wys. 118 cm, szer. 30 cm) i śmietniczka (szer. 30 cm, gł. 19 cm, wys. 8 cm) ANVÄNDBAR; lity buk, stal lakierowana proszkowo.

Maja Ganszyniec pracuje teraz między innymi w zespole powołanym przez IKEA, poszukującym kreatywnego wykorzystania taniej papierniczej pulpy, z której produkuje się opakowania na jajka. Na zdjęciu po lewej Michael Nikoli, dyrektor kreatywny IKEA, projektantki Hanna Dalrot i Maja Ganszyniec (siedzi na sofie).  PNa po prawej Maja Ganszyniec prezentuje jeden z pierwszych prototypów.

Maja Ganszyniec pracuje teraz między innymi w zespole IKEA, poszukującym kreatywnego wykorzystania taniej papierniczej pulpy z jakiej produkuje się między innymi opakowania na jajka.
Na zdjęciu po lewej Michael Nikoli, dyrektor kreatywny IKEA, projektantki Hanna Dalrot i Maja Ganszyniec (siedzi na sofie).
Po prawej Maja Ganszyniec prezentuje jeden z pierwszych prototypów.

Kolekcja ANVÄNDBAR to drugi, wspólny projekt Mai Ganszyniec i IKEA. Wcześniej Ganszyniec z Krystianem Kowalskim i Pawłem Jasiewiczem uczestniczyła w pracach nad kolekcją IKEA PS 2014. Zaprojektowali zamykany sekretarzyk, który wprowadza porządek i pozwala zachować prywatność. Szczególnie gdy przestrzeń dzieli kilka osób. Dostępny w kolorach białym i pomarańczowym niezmiennie cieszy się powodzeniem klientów IKEA na całym świecie.

Sekretarzyk IKEA PS 2014 został również wyróżniony w plebiscycie MUST HAVE podczas Łódź Design Festival 2014. Na tym nie koniec. Wszystko wskazuje na to, że współpraca Mai Ganszyniec z IKEA szybko się nie zakończy. Czekamy na kolejne projekty!

Maja Ganszyniec, rocznik 1981, pochodzi ze Śląska. Jest absolwentką wydziału Design Product londyńskiego Royal College of Art (2008 r.) oraz wydziału Architektury Wnętrz krakowskiej ASP (2005 r.). Doświadczenie zawodowe zdobywała w biurach projektowych w Londynie i Mediolanie (m. in. w sławnym Atelier Mendini). Po powrocie do Polski współpracowała przy szeregu projektów komercyjnych, odpowiedzialna za strategię design oraz art directing. Efektem współpracy z Touchideas są dwie nagrody Red Dot Award in Communication (lata 2011 i 2014).

W latach 2009-2013 współprowadziła Kompott Studio. Obecnie prowadzi Studio Ganszyniec specjalizujące się w projektowaniu mebli i produktu. Na koncie ma współpracę, poza IKEA, także z markami Comforty, Leroy Merlin, Amica, Marbet, Mothercare, Orange, Dupont, Camper, Bellamy czy PayPass.

Więcej o projektantce znajdziesz na: www.majagan.com

Łódź Design Festival 2016 rozpoczął się 13 i potrwa do 23 października 2016

Podczas tej imprezy odbędą się także organizowane przez IKEA warsztaty dla dzieci „Naturalna biblioteka”.

Więcej dowiesz się na stronie Łódź Design Festival: http://lodzdesign.com/

 

 

 

Sofa KLIPPAN

Kto by pomyślał

 

Ten jeden z najpopularniejszych mebli IKEA był pierwszym projektowanym z myślą o… dzieciach. Dlaczego? Bo wcześniej z sofy, najdroższego mebla w salonie, wypędzano skaczące po siedzisku i rozlewające wokół soki małych rozrabiaków. KLIPPAN miał być nie tylko przyjazny najmłodszym, ale i sprzyjać rodzinnemu spędzaniu czasu. Miał też być meblem na lata. Pierwsze jego egzemplarze sprzedano w 1979 roku. W 2009 r. KLIPPAN obchodził hucznie 30. urodziny. Aż trudno w to uwierzyć, ale za trzy lata stuknie mu czterdziestka!

Klippan to po szwedzku klif (urwisko). Wiedząc jednak, że nazwy mebli tapicerowanych IKEA pochodzą od miejscowości w Szwecji, trafiłam na Klippan w Gminie Klippan w Skanii na południu Szwecji. To jest to! Niezniszczalny KLIPPAN. Zdjęcia z 2001 i 2013 roku.

Klippan to po szwedzku klif (urwisko). Wiedząc jednak, że nazwy mebli tapicerowanych IKEA pochodzą od miejscowości w Szwecji, trafiłam na Klippan w Gminie Klippan w Skanii na południu Szwecji. To jest to!
Niezniszczalny KLIPPAN. Zdjęcia z 2001 i 2013 roku.

Przełomem w myśleniu o najmłodszych w domu było ogłoszenie przez Organizację Narodów Zjednoczonych roku 1997 Rokiem Dziecka. IKEA wprowadziła wówczas specjalną linię produktów dla dzieci – Children’s IKEA. Pracowali nad nią i nadal pracują projektanci (wielu z nich jest rodzicami) i eksperci różnych specjalności. Są to artykuły, które rozwijają zdolności motoryczne, więzi społeczne i kreatywność. Z drugiej strony dostrzeżono potrzebę otwarcia całego domu na dzieci, które są przecież pełnoprawnymi członkami rodzin i użytkownikami przestrzeni wspólnych. Hasłem roku „katalogowego” 2013/2014 IKEA było MIESZKAJĄC Z DZIEĆMI. W kampanii reklamowej pojawiła się też sofa KLIPPAN w czarno-białym pokrowcu STORLIEN.

Konstrukcja sofy KLIPPAN była początkowo wykonana z litego drewna. Z czasem wymieniono ją na tańszą i lżejszą ramę z płyt wiórowej i pilśniowej oraz pianki poliuretanowej. Pierwsze modele stały na malowanych, drewnianych i cofniętych od krawędzi krótszych boków nogach (przypominały płaskie płozy). Współczesne mają aluminiowe nogi w formie walca. Po raz kolejny kanapę KLIPPAN przekonstruowano w 2004 roku. Chodziło o to, by można ją było do transportu zapakować w płaskie pudełka, a następnie łatwo złożyć w domu. Zmieniając materiały, konstrukcję i metody produkcji oraz transportu, IKEA obniżyła od 1997 roku cenę sofy KLIPPAN o 40%! Najbardziej rewolucyjnym rozwiązaniem okazał się jednak zdejmowany pokrowiec. Usunięcie z tapicerki śladów po ubrudzonych czekoladą dziecięcych paluszków przestało być problemem. Nie trzeba też już było szukać pretekstu, by pozwolić sobie na zmianę tapicerki nawet co sezon. IKEA dba o to, by pokrowce nadążały za modą, która nie omija ani kolorów, ani motywów tkanin dekoracyjnych. Dzisiaj pokrowce są wręcz kojarzone z meblami tapicerowanymi IKEA. Powoli przekonują się do nich także inni producenci.

W 2003 roku to właśnie KLIPPAN użyto jako wzór metra sofy podczas testów przeciwpożarowych, które miały służyć do porównania brytyjskich norm bezpieczeństwa przeciwpożarowego ze szwedzkimi i obowiązującymi na kontynencie europejskim. Próbom poddano trzy sofy KLIPPAN, dwie zabezpieczone środkami trudnopalnymi (na bazie fosforu i bromu), a jedną bez dodatkowego zabezpieczenia. Ostatnia ciekawostka pochodzi z 2005 roku. Z okazji otwarcia sklepu IKEA w miejscowości Frogmoor w hrabstwie Hampshire na południu Anglii wylądowała pomarańczowa kanapa KLIPPAN, a obok niej pluszowa – żaba MINNEN GRODA. Nie byłoby w tym nic dziwnego i wartego upamiętnienia, gdyby sofa i żaba nie były pięciokrotnie większe niż te na półkach w sklepach IKEA. Przechodnie zatrzymywali się w cieniu gigantycznego mebla i ogromnej żaby, czując się tak, jakby właśnie opróżnili zawartość butelki z napisem „WYPIJ MNIE” i skurczyli się jak Alicja w Krainie Czarów.

KLLIPAN, przeszłaś długą drogę, kochana! Zmieniały się nie tylko konstrukcja i wzory pokrowców. Na początku pierwszej dekady XXI wieku pojawiła się na chwilę rozkładana sofa KLIPPAN, a także wersja 4-osobowa szerokości 248 cm i głębokości 85 cm. Jak meteor wśród pokrowców KLIPPAN przemknął pikowany ze skóry. Były też uzupełniające pokrowce poszewki na poduszki-wałki, a nawet pomysłowe obicia z kieszeniami i poduszkami. W 2000 roku pojawił się KLIPPAN w skórzanej tapicerce. Z czasem, w 2014 roku, naturalną skórę zastąpiła sztuczna. Kolejne zmiany przed nami. 1.Czerwona z roku 1995. Czerwień przewija się przez całą historię sofy KLIPPAN. 2.Model z 1996 roku. Pokrowce sofy KLIPPAN to także przegląd trendów w projektowaniu tkanin dekoracyjnych i tapicerskich. 3.W czarno-białe pasy, model z 1997 roku. 4.	Pikowany, skórzany pokrowiec na sofę KLIPPAN pojawił się tylko raz, w 2000 roku, i tylko w czarnym kolorze.  5.	Około 2000 roku lansowano łatwy sposób na odświeżanie sofy KLIPPAN – wystarczyło odpowiednio udrapować tkaninę i uszyć pasujące poszewki na poduszki. Na zdjęciu KLIPPAN w tkaninie w kratę TÄCKA. 6.	2002 rok to eksplozja podstawowych barw! Pojawiły się pokrowce we wszystkich kolorach tęczy. Na zdjęciach: strażacka czerwień, fiolet, turkus, żółto-zielony. 7.	KLIPPAN dotrze wszędzie (2003 r.). Prawdziwy podbój świata kanapa rozpoczęła dopiero w 2004 roku, bo od tego czasu podróżuje w płaskich pudełkach. 8.	Para sof KLIPPAN w turkusie i strażackiej czerwieni z dodatkowymi poduszkami-wałkami (2003 r.). 9.	W 2003 roku pojawił się pokrowiec z okrągłą poduszką-kieszenią zapinaną na suwak. Można było ją wypełnić wkładem poliestrowym i używać jako poduszkę, podkładając ją pod plecy, lub przechowywać w niej na przykład kłębki włóczki, by przed telewizorem dziergać na drutach swetry (w tym drugim przypadku wieszało się ją nie na oparciu, a na podłokietniku po zewnętrznej stronie). Pokrowiec miał też kieszenie na podłokietnikach na piloty i gazety.  10.	Ile osób zmieści się na jednej sofie KLIPPAN? Próba bicia rekordu z 2003 roku. 11.	KLIPPAN z 2003 roku w soczystej zieleni i w błękicie. 12.	I w żółtym obiciu – 2005 rok. 13.	A także w skórzanej czerwonej tapicerce. Ekskluzywne i eleganckie oblicze sofy KLIPPAN z 2006 roku. 14.	W dwubarwnym pokrowcu bryła sofy wygląda jakoś inaczej. Od 2001 r. sofie KLIPPAN towarzyszy także podnóżek. 15.	Pokrowce w duże motywy roślinne i geometryczne wracają w połowie lat dwutysięcznych (2006 r.). 16.	2007 rok. 17.	Pomarańczowa skórzana tapicerka z 2008 roku. 18.	Pokrowiec jak patchwork na 30. urodziny sofy KLIPPAN (2009 r.). 19.	W białe grochy na czerwonym tle. To już rok 2010. 20.	Dwoje ludzi z sofą. Faktycznie, KLIPPAN waży coraz mniej. Obecnie około 48 kg (2009 r.). 21.	KLIPPAN nadąża za zmianami stylu życia; jest wygodna także podczas pracy. Z podstawką pod laptop BRÄDA. 22.	Czarno-biała sofa KLIPPAN jak z reklamy katalogu – 2013 (2012). 23.	I w pokrowcu RANDVIKEN w motyw przypominjący obrazek z kalejdoskopu (2013 r.) 24.	Nowość – wielobarwne pokrycie GLOTTRA. 25.	KLIPPAN w pokryciu ze sztucznej skóry KIMSTAD, które pojawiło się w 2014 roku i jest dostępne także w bieli i jasnym brązie.

KLLIPAN, przeszłaś długą drogę, kochana! Zmieniały się nie tylko konstrukcja i wzory pokrowców. Na początku pierwszej dekady XXI wieku pojawiła się na chwilę rozkładana sofa KLIPPAN, a także wersja 4-osobowa szerokości 248 cm i głębokości 85 cm. Jak meteor wśród pokrowców KLIPPAN przemknął pikowany ze skóry. Były też uzupełniające pokrowce poszewki na poduszki-wałki, a nawet pomysłowe obicia z kieszeniami i poduszkami. W 2000 roku pojawił się KLIPPAN w skórzanej tapicerce. Z czasem, w 2014 roku, naturalną skórę zastąpiła sztuczna. Kolejne zmiany przed nami.
1. Czerwona z roku 1995. Czerwień przewija się przez całą historię sofy KLIPPAN.
2. Model z 1996 roku. Pokrowce sofy KLIPPAN to także przegląd trendów w projektowaniu tkanin dekoracyjnych i tapicerskich.
3. W czarno-białe pasy, model z 1997 roku.
4. Pikowany, skórzany pokrowiec na sofę KLIPPAN pojawił się tylko raz, w 2000 roku, i tylko w czarnym kolorze.
5. Około 2000 roku lansowano łatwy sposób na odświeżanie sofy KLIPPAN – wystarczyło odpowiednio udrapować tkaninę i uszyć pasujące poszewki na poduszki. Na zdjęciu KLIPPAN w tkaninie w kratę TÄCKA.
6. 2002 rok to eksplozja podstawowych barw! Pojawiły się pokrowce we wszystkich kolorach tęczy. Na zdjęciach: strażacka czerwień, fiolet, turkus, żółto-zielony.
7. KLIPPAN dotrze wszędzie (2003 r.). Prawdziwy podbój świata kanapa rozpoczęła dopiero w 2004 roku, bo od tego czasu podróżuje w płaskich pudełkach.
8. Para sof KLIPPAN w turkusie i strażackiej czerwieni z dodatkowymi poduszkami-wałkami (2003 r.).
9. W 2003 roku pojawił się pokrowiec z okrągłą poduszką-kieszenią zapinaną na suwak. Można było ją wypełnić wkładem poliestrowym i używać jako poduszkę, podkładając ją pod plecy, lub przechowywać w niej na przykład kłębki włóczki, by przed telewizorem dziergać na drutach swetry (w tym drugim przypadku wieszało się ją nie na oparciu, a na podłokietniku po zewnętrznej stronie). Pokrowiec miał też kieszenie na podłokietnikach na piloty i gazety.
10. Ile osób zmieści się na jednej sofie KLIPPAN? Próba bicia rekordu z 2003 roku.
11. KLIPPAN z 2003 roku w soczystej zieleni i w błękicie.
12. I w żółtym obiciu – 2005 rok.
13. A także w skórzanej czerwonej tapicerce. Ekskluzywne i eleganckie oblicze sofy KLIPPAN z 2006 roku.
14. W dwubarwnym pokrowcu bryła sofy wygląda jakoś inaczej. Od 2001 r. sofie KLIPPAN towarzyszy także podnóżek.
15. Pokrowce w duże motywy roślinne i geometryczne wracają w połowie lat dwutysięcznych (2006 r.).
16. 2007 rok.
17. Pomarańczowa skórzana tapicerka z 2008 roku.
18. Pokrowiec jak patchwork na 30. urodziny sofy KLIPPAN (2009 r.).
19. W białe grochy na czerwonym tle. To już rok 2010.
20. Dwoje ludzi z sofą. Faktycznie, KLIPPAN waży coraz mniej. Obecnie około 48 kg (2009 r.).
21. KLIPPAN nadąża za zmianami stylu życia; jest wygodna także podczas pracy. Z podstawką pod laptop BRÄDA.
22. Czarno-biała sofa KLIPPAN jak z reklamy katalogu – 2013 (2012).
23. I w pokrowcu RANDVIKEN w motyw przypominjący obrazek z kalejdoskopu (2013 r.)
24. Nowość – wielobarwne pokrycie GLOTTRA.
25. KLIPPAN w pokryciu ze sztucznej skóry KIMSTAD, które pojawiło się w 2014 roku i jest dostępne także w bieli i jasnym brązie.

Klasyczny model KLIPPAN ma wymiary 180x88x66(wys.) cm przy głębokości i wysokości siedziska odpowiednio 54 cm i 43 cm. Zostały tak dobrane, by sofę dało się przenieść przez typowe drzwi. Projekt; IKEA of Sweden.