Archiwa tagu: ABSTRAKT

Wariacja na temat bieli

Ale masz styl

We wnętrzach w stylu skandynawskim – z bielą w roli głównej – kluczem jest bogactwo faktur i odcieni.

Biel to szeroka paleta barw delikatnych i trudnych do określenia: żółtawy odcień wanilii, kremowy śmietany, blady drewna wybielonego przez morską wodę, niebieskawy lodu… Stąd schemat „białe na białym”, popularny w dekoracji wnętrz. Polega on na zestawianiu odcieni chłodnych z ciepłymi, co stwarza ogromne możliwości, ale i wymaga wirtuozerii. Mistrzami białych wnętrz są Skandynawowie. Prekursorami byli jednak francuscy dekoratorzy, tapicerzy i krawcy epoki rokoka. Upodobanie do bieli i jasnych pasteli pozostawiło ślad nie tylko w wystroju wnętrz, rzemiośle, lecz także strojach oraz malarstwie XVIII wieku. Zapisało się też w języku francuskim, bogatym w określenia opisujące wyszukane, delikatne złamane biele.
Rozjaśnienie palety zawdzięczano wpływom Markizy de Pompadour (faworyty króla Ludwika XV) i feminizacji dworu królewskiego. Podobną rolę odegrała później królowa Maria Antonina. Biel łączono z oknami od podłogi do samego sufitu, wpuszczającymi do wnętrz dużo światła. Przemalowano na biało nawet wnętrza katedry Notre-Dame w Paryżu, w co dzisiaj trudno uwierzyć.

Wygodna, gustowna i przytulna kuchnia, w której dominuje chłodna biel płytek na ścianach, zestawiona z kremową bielą frontów szafek. Kuchnię ocieplają akcenty z naturalnego drewna i neutralne kolory oraz naturalne barwy nasion, kaw i makaronów, ustawionych w słojach na półkach. Z bielą ładnie kontrastuje też odrobina czerni.

Wygodna, gustowna i przytulna kuchnia, w której dominuje chłodna biel płytek na ścianach, zestawiona z kremową bielą frontów szafek. Kuchnię ocieplają akcenty z naturalnego drewna i neutralne kolory oraz naturalne barwy nasion, kaw i makaronów, ustawionych w słojach na półkach. Z bielą ładnie kontrastuje też odrobina czerni.

We wnętrzach, w których chcemy zastosować schemat „białe na białym”, podstawą jest kolor ścian. Nie powinna to być czysta biel. Nieraz się przekonałam, że to, co odbieramy jako biel, to w rzeczywistości jej złamane odcienie. Wybór właściwego koloru zależy od tego czy wnętrze jest jasne i nasłonecznione, czy przeciwnie ciemne, z niewielką ilością naturalnego światła. Ważne jest także, w jakim stylu chcemy je urządzić. Zanim wybierzesz kolor ścian, musisz zdecydować, jaki efekt chcesz uzyskać.

Prezentowane na zdjęciach wnętrza nie są ani ultranowoczesne, ani klasyczne. To eklektyczna mieszanka skandynawskiej prostoty i bezpretensjonalności ze stylem ekologicznym. Raczej ciepłe, i przytulne. Jeśli więc we wnętrzu brakuje światła, wybierz na ściany cieplejszy odcień bieli z domieszką żółtego, pomarańczowego (brzoskwinia) lub beżu. Jeśli światła jest dość, możesz sobie pozwolić na chłodniejszą biel z domieszką szarości z odrobiną zieleni czy błękitu.

Przed malowaniem zawsze wykonaj próby. Najlepiej pomalować kawałek płyty gipsowo-kartonowej i sprawdzić, jak zmienia się kolor w różnych miejscach domu w zależności od pory dnia czy aury za oknem. Niestety, czasami piękny kolor na próbce we wnętrzu okazuje się przybrudzony i mało atrakcyjny. Do malowania ścian użyj farby matowej. Uzyskasz pożądany, miękki i aksamitny efekt, a wszelkie nierówności będą mniej widoczne. Do stylowych wnętrz bardziej pasują też tradycyjne tynki niż tak zwana gładź gipsowa.

W pokoju dziennym tłem są także tkaniny, kotary i dywany. Popisowo zróżnicowano odcienie bieli i faktury. Uwagę przykuwa kolekcja pamiątek i przedmiotów dekoracyjnych na ścianie za sofą. Wygląda jak jeden monumentalny, abstrakcyjny obraz. Styl skandynawski daje dużo możliwości łączenia nowoczesnego designu z antykami, elementami rustykalnymi i etnicznymi. Innymi słowy – miksowania starego z nowym.

W pokoju dziennym tłem są także tkaniny, kotary i dywany. Popisowo zróżnicowano odcienie bieli i faktury. Uwagę przykuwa kolekcja pamiątek i przedmiotów dekoracyjnych na ścianie za sofą. Wygląda jak jeden monumentalny, abstrakcyjny obraz. Styl skandynawski daje dużo możliwości łączenia nowoczesnego designu z antykami, elementami rustykalnymi i etnicznymi. Innymi słowy – miksowania starego z nowym.

Ten sam pokój, ale bez kotar i dywanów. Namacalny dowód na to, że to tkaniny dodają mu przytulności. Przy okazji możesz zobaczyć, co kryło się za zasłonami. Czy to nie genialny, prosty i tani sposób na przechowywanie?

Ten sam pokój, ale bez kotar i dywanów. Namacalny dowód na to, że to tkaniny dodają mu przytulności. Przy okazji możesz zobaczyć, co kryło się za zasłonami. Czy to nie genialny, prosty i tani sposób na przechowywanie?

W monochromatycznym (jednobarwnym) wnętrzu najważniejsze, poza kolorami, będą faktury– te ledwie wyczuwalne pod palcami, jak chropowatość glinianej, nieszkliwionej misy i te przypominające relief, jak struktura dywanu z długim włosiem. Łącz gładkie powierzchnie z fakturalnymi i różne faktury razem. Ostrożnie stosuj powierzchnie błyszczące: chrom, lakier na wysoki połysk, szkło. W ten sposób ożywisz wnętrza i zyskasz pożądany nordycki klimat.

Jak łączyć odcienie i faktury? Najlepiej bawiąc się przestawianiem przedmiotów z miejsca na miejsce i aranżując je w różnych konfiguracjach. Czasami niewielka zmiana, jak ruch w szachach, gwarantuje satysfakcję. We wnętrzach skandynawskich ważne są naturalne materiały: dywany i chodniki z mięsistej wełny, trawy morskiej, włókna kokosowego, sizalu, juty, tkaniny z chropowatego lnu, miękkie bawełny, meble, tace, misy z surowego lub olejowanego drewna o wyraźnych słojach… Nawet pożółkłe książki i połyskujące złotko od czekolady obok kubka z kawą robią różnicę.

Jak łączyć odcienie i faktury? Najlepiej bawiąc się przestawianiem przedmiotów z miejsca na miejsce i aranżując je w różnych konfiguracjach. Czasami niewielka zmiana, jak ruch w szachach, gwarantuje satysfakcję. We wnętrzach skandynawskich ważne są naturalne materiały: dywany i chodniki z mięsistej wełny, trawy morskiej, włókna kokosowego, sizalu, juty, tkaniny z chropowatego lnu, miękkie bawełny, meble, tace, misy z surowego lub olejowanego drewna o wyraźnych słojach… Nawet pożółkłe książki i połyskujące złotko od czekolady obok kubka z kawą robią różnicę.

Cokolwiek ustawisz na białym tle będzie rzucać się w oczy i domagać uwagi. Schemat „białe na białym” pomaga uniknąć chaosu, łagodzi kontrasty i uspokaja kompozycję. Dlatego nie musisz wymieniać całego wyposażenia. Niektóre meble można przemalować, na sofę i krzesła załóż białe pokrowce, a rodzinnym zdjęciom wystarczy zmienić oprawę. Uwaga: kilka starannie wybranych przedmiotów, takich, które mają dla ciebie emocjonalne znaczenie lub są wyjątkowo dekoracyjne, może być ciemniejszych. Mogą być nawet bardzo ciemne, byle były w neutralnych barwach ziemi. Mogą to być na przykład: pamiątki z podróży, czarno-białe fotografie lub grafiki, stare wyblakłe zabawki, ceramika czy szkło.

Szarość (pościel, podłoga), tak jak naturalny kolor drewna i ciepłe odcienie pożółkłych książek, łagodzi kontrast bieli i czerni. Dzięki temu w sypialni panuje miły, kameralny klimat. Zwróć uwagę na efektowną kompozycję ze szklanych wazonów.

Szarość (pościel, podłoga), tak jak naturalny kolor drewna i ciepłe odcienie pożółkłych książek, łagodzi kontrast bieli i czerni. Dzięki temu w sypialni panuje miły, kameralny klimat. Zwróć uwagę na efektowną kompozycję ze szklanych wazonów.

W prościutkiej łazience nad bielą dominują naturalne materiały. Tworzą ważną, nie tylko dla Skandynawów, namiastkę kontaktu z naturą i sprzyjają relaksowi.

W prościutkiej łazience nad bielą dominują naturalne materiały. Tworzą ważną, nie tylko dla Skandynawów, namiastkę kontaktu z naturą i sprzyjają relaksowi.

I ostatnia przyziemna uwaga. W białych wnętrzach, tak jak i na białej odzieży, rzuca się w oczy każdy pyłek. Dlatego jeśli masz dzieci lub zwierzęta, uprzedź fakty i zastosuj więcej jasnych szarości i naturalnych kolorów drewna, terakoty, lnu, sizalu czy liści bananowca. Dobrze, by drewno miało widoczne słoje, a wykładziny wyraźny splot. Nie ucierpi na tym styl domu, a znacznie łatwiej będzie w nim żyć na co dzień.

Kolor od kuchni

Ale masz styl

Bez bieli, czerni, szarości, brązów ani żadnych barw neutralnych o trudnych do opisania odcieniach trudno obyć się we wnętrzach. Także w kuchniach. Są niezbędne w niemal wszystkich zestawieniach kolorystycznych. Mogą też dominować tworząc nieskończenie wiele harmonijnych zestawień. Szczególnie lubiane są biel, brązy i barwy neutralne. Zwolenników mają też szarości i czerń. Uważane są za bezpieczne, eleganckie i ponadczasowe.

KUCHNIA BIAŁA
1-APPLAD

Biel można łatwo łączyć z innymi barwami. Świetnie podkreśla inne kolory, również naturalną barwę drewna.  Kuchnia w bieli ze stalą i czernią wygląda ultranowocześnie i sterylnie. Wystarczy dodać jednak trochę żywej zieleni, żeby przełamać chłód wnętrza.  Łagodne zestawienie bieli z sosnową boazerią w odcieniu miodu na ścianie i suficie tworzy pogodny, przytulny klimat.

Biel można łatwo łączyć z innymi barwami. Świetnie podkreśla inne kolory, również naturalną barwę drewna. Kuchnia w bieli ze stalą i czernią wygląda ultranowocześnie i sterylnie. Wystarczy dodać jednak trochę żywej zieleni, żeby przełamać chłód wnętrza. Łagodne zestawienie bieli z sosnową boazerią w odcieniu miodu na ścianie i suficie tworzy pogodny, przytulny klimat.

Biel jest odbierana przez ludzkie oko jako mieszanina prostych barw i odmiana szarości. Przywołuje obrazy śniegu, lilii, wykrochmalonego obrusu na świątecznym stole…. Jest utożsamiana z nienaganną higieną. Właśnie dlatego fartuchy lekarzy i pielęgniarek są w tym kolorze. Biel jest symbolem czystości, niewinności, zgody, nadziei, początku i końca, zdrowia, mądrości oraz pokory. Ale też egocentryzmu i potrzeby docenienia przez innych. Biel przyciąga uwagę, uspokaja i łagodzi. U niektórych wywołuje bóle i zawroty głowy, może też oślepiać. W krajach Wschodu biel kojarzona jest ze śmiercią i pogrzebem, a na Zachodzie wręcz przeciwnie – z weselem.

W małych kuchniach unikaj kontrastowych zestawień. Jednobarwna zabudowa to lepsze rozwiązanie – porządkuje przestrzeń. Białe meble optycznie powiększają pomieszczenie. Po lewej: Klasyczne kuchnia – drzwiczki szafek w ciepłej półmatowej bieli tworzą przytulny klimat. Po prawej: Efekt jasnego, przestronnego, a przy tym eleganckiego wnętrza wzmacnia kontrast bieli z czernią.

W małych kuchniach unikaj kontrastowych zestawień. Jednobarwna zabudowa to lepsze rozwiązanie – porządkuje przestrzeń. Białe meble optycznie powiększają pomieszczenie. Po lewej: Klasyczne kuchnia – drzwiczki szafek w ciepłej półmatowej bieli tworzą przytulny klimat. Po prawej: Efekt jasnego, przestronnego, a przy tym eleganckiego wnętrza wzmacnia kontrast bieli z czernią.

Biel jest uniwersalna. Świetnie pasuje do wszystkich innych barw. Jest też doskonałym tłem dla naturalnych materiałów: drewna, kamienia, lnu, wełny … Stosowana we wnętrzach ma różne odcienie i temperaturę. Inaczej wygląda na gładkiej, porcelanie, a inaczej na miękkim dywanie o długim włosiu. Mówimy wówczas, że ma odmienną fakturę. Zestawiając różne biele unikniemy monotonii. Biały to także kolor, który odbija światło i wizualnie powiększa wnętrze.

Barwa kremowa jest uniwersalna, odpowiednia do kuchni klasycznych i eleganckich. Kolor ten był lubiany w latach 30. XX wieku przez twórców wnętrz w stylu art deco. Barwy kremowe ławo zestawić z czystą bielą, czernią, granatem, ciemną zielenią, elementami złoconymi. W towarzystwie turkusu, oranżu i cytrynowożółtego odcienie kremowe również prezentują się dobrze, ale i schodzą na dalszy plan.

Barwa kremowa jest uniwersalna, odpowiednia do kuchni klasycznych i eleganckich. Kolor ten był lubiany w latach 30. XX wieku przez twórców wnętrz w stylu art deco. Barwy kremowe ławo zestawić z czystą bielą, czernią, granatem, ciemną zielenią, elementami złoconymi. W towarzystwie turkusu, oranżu i cytrynowożółtego odcienie kremowe również prezentują się dobrze, ale i schodzą na dalszy plan.

KUCHNIA BEŻOWA, KUCHNIA BRĄZOWA

Kuchnie mocno nasłonecznione, wręcz prześwietlone słońcem, staną się przytulne w beżach i/lub brązach. Naturalne kolory większości gatunków drewna można również zaliczyć do barw kremowych, beżowych, brązowych o różnych odcieniach.

Kuchnie mocno nasłonecznione, wręcz prześwietlone słońcem, staną się przytulne w beżach i/lub brązach. Naturalne kolory większości gatunków drewna można również zaliczyć do barw kremowych, beżowych, brązowych o różnych odcieniach.

Paleta brązów jest bardzo szeroka. Umbra, terrakota, sjena, ochra, barwy suchych traw, piasku (écru), różne odcienie drewna, ziaren kawy, kakao, to kolory ziemi. Brąz symbolizuje Ziemię, wiedzę i tradycyjne wartości. Daje poczucie solidności, zaufania, bezpieczeństwa, stabilności, równowagi, harmonii, skromności, ciepła. W nadmiarze może jednak wywoływać przygnębienie.

Kuchnia w ciemnym drewnie będzie ciepła i przytulna, gdy brąz zrównoważymy dużą jasną płaszczyzną, na przykład bieli. Na zdjęciu białe i błyszczące (!) są ściany, jasna jest także podłoga. Zastosowano też dobre oświetlenie.

Kuchnia w ciemnym drewnie będzie ciepła i przytulna, gdy brąz zrównoważymy dużą jasną płaszczyzną, na przykład bieli. Na zdjęciu białe i błyszczące (!) są ściany, jasna jest także podłoga. Zastosowano też dobre oświetlenie.

Beże i brązy sprawiają, że wnętrza staja się przytulne i ciepłe. Ciemnobrązowa kuchnia wyda się jednak mniejsza. Dlatego do niewielkiej kuchni lepiej wybrać beż niż brąz w odcieniu gorzkiej czekolady. Brązy są odpowiednim tłem dla jaskrawego różu, jasnego turkusu, ostrych czerwieni, błękitów, zieleni, starej bieli w odcieniu śmietany lub masła, a także złotych akcentów.

KUCHNIA SZARA, KUCHNIA CZARNA

Szarość niesłusznie jest wyłącznie kojarzona z nowoczesnością i stylem minimalistycznym. Doda szyku stylowej, skandynawskiej, angielskiej czy francuskiej (paryskiej) kuchni. Błyszcząca szarość dodatkowo nadaje kuchni świeży wygląd.

Szarość niesłusznie jest wyłącznie kojarzona z nowoczesnością i stylem minimalistycznym. Doda szyku stylowej, skandynawskiej, angielskiej czy francuskiej (paryskiej) kuchni. Błyszcząca szarość dodatkowo nadaje kuchni świeży wygląd.

Szarość kojarzy się z futerkiem kreta, upierzeniem gołębia, cieniem, popiołem, grafitem. To barwa tolerancji, smutku, zmęczenia, ale i ciężkiej pracy, pilności, niezawodności, racjonalności. Potrafi być jak czapka niewidka; nie bez powodu mówi się „szara eminencja”. Jest kolorem depresji. W nadmiarze może działać przygnębiająco. Czemu łatwo przeciwdziałać ożywiając szarość pogodnymi różami, soczystą zielenią i/ lub cynobrową, jaskrawą czerwienią.

Te same ciemnoszare, błyszczące fronty szafek kuchennych. Na zdjęciu po lewej, zestawione z jasnym i ciepłym drewnem blatów oraz podłogi, tworzą prostą i elegancką kuchnię w lekko stylowym, niedzisiejszym klimacie. Na zdjęciu po prawej, szarość ładnie podkreśla zielone akcenty i jest dobrą oprawą dla kolekcji kolorowego szkła.

Te same ciemnoszare, błyszczące fronty szafek kuchennych. Na zdjęciu po lewej, zestawione z jasnym i ciepłym drewnem blatów oraz podłogi, tworzą prostą i elegancką kuchnię w lekko stylowym, niedzisiejszym klimacie. Na zdjęciu po prawej, szarość ładnie podkreśla zielone akcenty i jest dobrą oprawą dla kolekcji kolorowego szkła.

Szarość powstaje ze zmieszania bieli z czernią. We wnętrzach najczęściej stosuje się szarości złamane różnymi barwami, które decydują o charakterze mieszanki. Szarości wzbogacone ciepłymi brązami, różem czy zielenią będą subtelne, łagodne i ciepłe, a te oparte na błękitach – surowe i chłodne. Szary gra pierwsze skrzypce w zestawieniu z białym. Jest też idealnym tłem dla intensywnych kolorów. Wydobywa je i podkreśla. Do szarości szczególnie pasują róże, blade błękity, jasna zieleń, cynobrowa czerwień. Szarość doskonale też współgra z aluminium i stalą oraz drewnem.

Równowaga między ciemną, matową i ciepłą szarością a barwą kremowa pozwoliła stworzyć harmonijną całość. Czarne i białe dodatki ożywiły kuchnię oraz dodały jej wyrazu.

Równowaga między ciemną, matową i ciepłą szarością a barwą kremowa pozwoliła stworzyć harmonijną całość. Czarne i białe dodatki ożywiły kuchnię oraz dodały jej wyrazu.

Czerń i biel dają mocny kontrast, który może wprowadzać wrażenie chaosu i na dłuższa metę być męczący. Dlatego tak ważne są proporcje. Jeden kolor powinien dominować, a drugi stanowić tło. Kontrast czerni i bieli świetnie złagodzi też szarość (zdjęcie po prawej).

Czerń i biel dają mocny kontrast, który może wprowadzać wrażenie chaosu i na dłuższa metę być męczący. Dlatego tak ważne są proporcje. Jeden kolor powinien dominować, a drugi stanowić tło. Kontrast czerni i bieli świetnie złagodzi też szarość (zdjęcie po prawej).

Czerń przywołuje obraz lśniących piór kruka, ziaren słonecznika, sadzy, węgla, hebanu. Symbolizuje kosmos, smutek, żal, śmierć (wyłącznie w kulturze europejskiej i północnoamerykańskiej), ciemność, ale też tajemnicę, przemianę, skuteczność, wyrafinowanie, elegancję (mała czarna Chanel) i luksus. Łączy w sobie tradycję i nowoczesność.

Kuchnia monochromatyczna, czyli w różnych odcieniach jednego koloru. Poprawna,jak klasyczny męski garnitur. Odrobina kontrastu, na przykład śnieżnobiała porcelanowa zastawa na stole, zadziała ożywczo.

Kuchnia monochromatyczna, czyli w różnych odcieniach jednego koloru. Poprawna, jak klasyczny męski garnitur. Odrobina kontrastu, na przykład śnieżnobiała porcelanowa zastawa na stole, zadziała ożywczo.

Czerń należy do mocnych środków dekoratorskich. Pozwala wykreować klimat industrialny, współczesny czy nowoczesnej tradycji. Zestawienia czerni z bielą to klasyka. Połączenie szczególnie chętnie stosowane w kuchniach, na przykład posadzka w czarno-białą szachownicę. Czerń idealnie komponuje się też z szarością, złotem, miedzą, błękitem, czerwienią. Kolor ten w niewielkich ilościach dodaje innym barwom wyrafinowania. Trzeba jedynie pamiętać, że ciemne wnętrza wymagają dobrego oświetlenia.

Ostateczną decyzje o kolorystyce kuchni powinna podjąć osoba, która w kuchni przebywa najczęściej. Nie można jej uszczęśliwić kolorem, nawet najbardziej apetycznym, którego nie znosi. Gdy jednak kuchnia jest miejscem wspólnego gotowania pary, czy jadalnią i bawialnią w jednym, w której członkowie rodziny chętnie spędzają wspólnie czas – kolor staje się sprawą do negocjacji. Wszyscy powinni w kuchni czuć się dobrze.

Mała, wąska kuchnia

Sam zaprojektujesz

Zdecydowanie łatwiej jest zagospodarować przestrzeń w małym i wąskim pomieszczeniu, jeśli drzwi i okno umieszczone są na krótszych bokach. Wówczas najkorzystniej będzie ustawić meble kuchenne wzdłuż obu dłuższych ścian. To tak zwana kuchnia dwurzędowa. Bardzo wygodny model, ale nie jest to jedyne możliwe rozwiązanie. Przy projektowaniu tego typu kuchni należy pamiętać, aby lodówka oraz zlew znajdowały się na jednej ścianie, natomiast kuchenka na drugiej. Co jednak, gdy kuchnia jest za wąska, lub jeśli bardziej niż na dodatkowych szafkach i blacie zależy nam na wygospodarowaniu miejsca do jedzenia?

Typowa kuchnia na planie prostokąta: wąska i długa. Ma 224 cm szerokości i 350 cm długości. Jej łączna powierzchnia to niecałe 8 m2. W głębi znajdują się drzwi prowadzące na loggię. Na lewo od wejścia stoi lodówka. Nad nią wisi szafka o głębokości 60 cm. Dalej jest blat z wmontowaną płytą kuchenną i zlewozmywakiem. Wygodniej byłoby, gdyby kolejność była odwrotna i bliżej lodówki znalazł się zlew, a następnie kuchenka. Po przeciwnej stronie szafki są spłycone do 40 cm (blat ma 42 cm). Na ścianie zamontowano otwarte półki. Wyglądają lżej od szafek, a wnętrze wydaje się przestronniejsze. Pod oknem wygodne rozwiązanie na odpady: pojemniki PLUGGIS na regale LIMHAMN.

Typowa dwurzędowa kuchnia powinna mieć 244 cm szerokości. Na jeden ciąg szafek stojących z blatem potrzeba 62 cm, a na przejście 120 cm (to optymalna szerokość). W takiej kuchni bez problemu miną się dwie osoby. Można też swobodnie korzystać z piekarnika zamontowanego pod płytą kuchenną. Minimalna szerokość przejścia to
90 cm. W takim pomieszczeniu mogą również pracować dwie osoby, ale powinna to być już zgrana para. Inaczej będą sobie deptać po piętach.

To już kuchnia jednorzędowa, czyli taka, w której blat roboczy znajduje się po jednej stronie. Na ścianie po lewo blok szafek ściennych i długi bufet o głębokości 40 cm. Blok tworzy rząd szafek o szerokości 80 cm i głębokości 37 cm każda (zawieszone po trzy), rozmieszczone jedna nad drugą. Co ciekawe, rezygnując z szafek ściennych nad blatem roboczym, zastępując je takim blokiem mamy tyle samo miejsca do przechowywania, ale optycznie kuchnia wydaje się większa.

Zobaczcie jeszcze, jak zmieni się ta sama kuchnia, gdy szafki po lewej stronie będą białe, błyszczące, a lodówka wolnostojąca. W kuchni, w której szafki i półki pną się wysoko – drabinka jest niezbędna. Można na niej także wygodnie przysiąść.

Innym pomysłem na małą i wąską kuchnię jest otwarcie jej na sąsiedni pokój. To świetny pomysł, zwłaszcza gdy zależy nam na miejscu do spożywania posiłków z rodziną i znajomymi. W takiej sytuacji dobrze jest również zrezygnować z drzwi wejściowych do kuchni na rzecz szafek wysokich, z miejscem przeznaczonym na lodówkę (zabudowaną lub wolnostojącą).

Mała kuchnia otwarta na pokój. Na granicy obu pomieszczeń znajduje się wyspa z barkiem. W tym miejscu może również stanąć stół z prawdziwego zdarzenia. Konstrukcja wyspy to spłycone szafki kuchenne dostępne od strony kuchni. Plecy szafek wykonano z paneli bocznych. By całość była stabilna i bezpieczna, wyspę należy koniecznie przymocować do ściany i podłogi.

Pięć kroków do wygodnej kuchni

Sam zaprojektujesz

I mała, i duża kuchnia mogą być równie wygodne. Duża, z wyspą i z dodatkowym zlewem będzie odpowiednia dla rodziny, która lubi kucharzyć razem. Kompaktowa jest wygodna dla jednej osoby, która często stołuje się poza domem.

1. By precyzyjnie zaplanować przyszłą kuchnię, trzeba zacząć o inwentaryzacji.
Dokładnie zmierz każdą ścianę i narysuj plan. Wygodny jest rzut w skali 1:20.
Pomiary wykonaj nad podłogą i pod sufitem. Wiadomo, ściany często są krzywe. Bierzemy po uwagę mniejszy z wymiarów. Na planie zaznacz także okno, drzwi, kratkę wentylacyjną, rurę gazową. Zmierz też na jakiej wysokości jest parapet. Minimalna wysokość, potrzebna do zamontowania szafek pod oknem to 85 cm.
To samo możesz zrobić w komputerze z pomocą programu IKEA Home Planner: http://kitchenplanner.ikea.com/PL/UI/Pages/VPUI.htm, wprowadzając wymiary kuchni i nanosząc na plan drzwi, okna, elementy instalacji itp. Już taki plan możesz wydrukować – przyda się do opracowania koncepcji.

Kuchnia przystosowana do Twoich potrzeb

Do projektu kuchni trzeba się dobrze przygotować, analizując tryb życia domowników i ich potrzeby. Niekoniecznie tak drobiazgowo, jak w „Historiach kuchennych” – norwesko – szwedzkim filmie Benta Hamera z 2004 roku, który opowiadał jak to na początku lat 50. XX w., szwedzki Instytut Badań Domowych studiował nawyki kawalerów, by zracjonalizować wyposażenie kuchni.

Zanim przystąpisz do projektowania, przemyśl też swoje potrzeby. Jak często robisz zakupy? Ile miejsca potrzebujesz do przechowywania (może zapasy zmieścisz w spiżarni lub dodatkowej lodówce w garażu, a świąteczną zastawę w kredensie w jadalni)? A także jakich oraz jak dużych urządzeń AGD potrzebujesz (czy wystarczy ci chłodziarka podblatowa czy też potrzebujesz większej i z zamrażalnikiem)? Czy na co dzień domownicy pomagają ci w kuchni? Czy lubisz zapraszać gości na wspólne gotowanie? A co ze stołem kuchennym? Czy kuchnia ma też pełnić funkcje jadalni? A może wystarczy ci kącik śniadaniowy dla jednej – dwóch osób?
Często mylimy potrzeby z marzeniami. Czy myślisz o pięciopalnikowej płycie grzewczej (kuchence), bo podobała Ci się taka u znajomych, czy też codziennie gotujesz dla kilkuosobowej rodziny i dodatkowy palnik ułatwiłby ci pracę.
Szczere rozważenie potrzeb pozwoli ci skroić kuchnie na swoją miarę i zminimalizować nietrafione wydatki.

Ergonomia w kuchnii

Zgodnie z zasadami ergonomii, urządzenia powinny stać w następującej kolejności, od lewej: lodówka, zlewozmywak, zmywarka, płyta grzewcza. A dla osób leworęcznych w odwrotnej. Wygodnie jest też gdy lodówka znajduje się blisko wejścia do kuchni.

Blat między lodówką a zlewem, na przyniesione ze sklepu lub na wyjęte z lodówki produkty i ich wstępne przygotowanie, powinien mieć szerokość 60 cm. Główny blat roboczy między zlewem a kuchenką, do przygotowania umytych produktów do gotowania, 60– 80 cm. Za kuchenką wystarczy 40 cm blatu. Umieszczanie kuchenki w kącie jest nie tylko niewygodne ale i niebezpieczne. Może się okazać, że nie będziemy mieli gdzie szybko odstawić kipiącego garnka.

Trójkąt roboczy

Podstawą planowania kuchni jest trójkąt roboczy, którego wierzchołki wyznaczają: lodówka, zlewozmywak i kuchenka. Odległość między lodówką a zlewozmywakiem powinna wynosić nie więcej niż 210 cm, między zlewozmywakiem a kuchenką do 210 cm, a lodówką i kuchenką do 270 cm

A jeśli kuchnię zorganizujemy, tak że wszystko to co jest najczęściej używane znajdzie się w zasięgu ręki to wystarczy się obrócić by wyjąć coś z lodówki czy odcedzić nad zlewem ziemniaki. Praca wówczas będzie przypominać taniec. To dowód, że wcale nie jest prawdą, że im większa kuchnia tym wygodniejsza.

Trójkąt roboczy

Zasada trójkąta roboczego obowiązuje także wtedy, gdy urządzenia są ustawione w jednej linii.

2. Krok drugi to opracowanie koncepcji funkcjonalnej, czyli po prostu pomysł jak kuchnia ma być zorganizowana. Na planie za pomocą kilku kresek zaznacz blat roboczy, szafki wysokie, wyspę, kącik śniadaniowy,… Wszystko to, co chcesz zmieścić w kuchni. Zaznacz także najważniejsze sprzęty AGD: lodówkę, zlewozmywak, kuchenkę. Nie poprzestawaj na jednym szkicu. Rozważ nawet najbardziej szalone pomysły. Pomocne jest wyobrażenie sobie, jaką drogę musisz przebyć by, na przykład, przygotować i podać obiad. Warzywa są w lodówce, a trzeba je umyć, pokroić i ugotować. Zastanów się czy drogę tą można uprościć i skrócić.

Kuchnia przystosowana do Twoich potrzeb

Współczesne kuchnie planowane są tak, by mogła je obsłużyć jedna osoba. Jeśli masz skorych do pomocy domowników lub lubisz gotować z przyjaciółmi, przygotuj dla nich dodatkowe stanowisko/stanowiska pracy. Praktyczny może się okazać dodatkowy zlew na wyspie.

3. Mając gotową koncepcję wybieramy szafki i sprzęty AGD. Wygodnie jest przyjąć za punkt wyjścia szerokość typowych sprzętów AGD i podzielić zabudowę kuchni na moduły o szerokości 60 cm. Ten prosty sposób pozwala wprowadzić wizualny ład. I sprawdza się niezależnie od wielkości wnętrza. Warto wiedzieć, że im większe szafki tym relatywnie tańsze. Dwie szafki szerokości 40 cm są droższe niż jedna „80”. Obliczono też, że jeżeli zamiast dwóch wąskich szuflad zastosowana zostanie jedną szeroką, to można zyskać do 15% więcej miejsca do przechowywanie.
Planując zawartość szafek kieruj się podziałem na strefy. Szafki najbliżej zlewozmywaka i zmywarki to strefa zmywania. Tu powinny się znaleźć środki czystości, kosze na odpadki, a także naczynia stołowe i sztućce. Okolice kuchenki i piekarnika to strefa gotowania i pieczenia. Tu zrób miejsce na garnki, blachy, akcesoria kuchenne do gotowania, oleje i przyprawy. W strefie zapasów, na produkty spożywcze, wygodne będą szuflady.

Półki czy szuflady

Wygodniejsze od półek są szuflady i wysuwane wnętrza szafek, tak zwane cargo. Po wysunięciu widać całą zawartość, a przede wszystkim nie trzeba się schylać. W szufladach zmieścisz wszystko; od produktów spożywczych, przez naczynia do gotowania, zastawę, akcesoria kuchenne po drobne AGD.

Górne szafki

Górne szafki dobrze pociągnąć aż do samego sufitu. Będą wyglądać zdecydowanie lepiej. Szafki ścienne możesz też zastąpić tak zwanymi słupkami czyli stojącymi, wysokimi szafkami. Nie tylko są bardzo pojemne, ale też pozwalają umieścić na ergonomicznej wysokości sprzęty AGD: piekarniki, ekspres do kawy a nawet zmywarkę.

Wykaz szafek i ich wymiary znajdziesz w broszurze „Kuchnie i sprzęty AGD” dostępnej na stronie IKEA:http://www.ikea.com/ms/pl_PL/virtual_catalogue/catalogue_online.html
Szafki wybierzesz także projektując w programie IKEAHome Planner. Wystarczy zaznaczyć opcję szafki kuchenne, a potem klikając na odpowiednie meble przenosić je na plan. Program nie pozwoli ci zrobić błędu, pokaże jeśli będzie groziło kolizją, na przykład uniemożliwiającą wysuniecie szuflad, a także podpowie alternatywne rozwiązania (opcje). Projekt możesz zapisać na serwerze IKEA, a także stworzyć listę zakupów (wcześniej trzeba się zarejestrować na stronie IKEA). Będzie dostępny dla personelu sklepu, w którym zdecydujesz się kupić meble i pozostałe wyposażenie.

Artykuły Gospodarstwa Domowego

Niby to ta sama kuchnia. Po lewej mamy jednak lodówkę wolno stojącą a po prawej zabudowaną. To jedna z pierwszych decyzji, które musimy podjąć wybierając AGD. Ma wpływ na styl i klimat kuchni. Wybierz też kolor urządzeń,  gabaryty, funkcje, wyposażenie dodatkowe,…. I koniecznie zwróć uwagę na poziom zużycia energii i wody. Każdy dodatkowy kilowat mocy czy litr wody to obciążenie dla środowiska i dla domowego budżetu.

Kuchnia wygląda lepiej, gdy urządzenia AGD są z jednej serii wzorniczej. Zasada ta dotyczy głownie AGD do zabudowy, piekarników, ekspresów do kawy,… Lodówkę, okap, zmywarkę z ukrytym panelem można wybrać innych producentów. To pierwsza decyzja, która będzie miała takie wpływ na styl twojej kuchni. Urządzenia mogą być nowoczesne lub stylizowane na stare. Mogą też być w różnych kolorach. Przy wyborze AGD pomocne będą wskazówki, które znajdziesz na stronie IKEA:
http://www.ikea.com/ms/pl_PL/vista/appliances.html

Oświetlenie kuchni

Im więcej różnych źródeł światła tym światło bardziej równomierne. W takiej kuchni pracuje się komfortowo.
Jeśli szafki mają szklane drzwi oświetlenie wewnętrzne doda im urody. Warto się jednak dwa razy zastanowić, żeby wyglądały dekoracyjnie trzeba będzie utrzymywać w nich jako taki porządek. Nie na darmo przeszklone szafki nazywa się witrynami.

4. Krok czwarty – projektujemy oświetlenie i rozmieszczenie gniazdek elektrycznych.
Dobre oświetlenie w kuchni to nie luksus, którego można sobie odmawiać. Oświetlenie ma wpływ na komfort i bezpieczeństwo pracy. Dlatego nawet w małej kuchni należy zaplanować co najmniej dwa rodzaje oświetlenia: centralne i blatu. Jeśli lampy zainstalujemy na różnych obwodach elektrycznych będziemy je mogli włączać i wyłączać niezależnie. To duża wygoda.

Oświetlenie blatu

Oświetlenie blatu roboczego ze zlewem i płytą grzewczą powinno być równomierne, bezcieniowe. Czyli takie, by nic, nawet ręka z nożem nie rzucała cienia na deskę, na której szatkujemy zioła. To ważne dla bezpieczeństwa i zdrowia oczu, mniej będą się męczyć.

Planując gniazdka elektryczne posłuż się tą samą metodą, co przy funkcjonalnym planowaniu kuchni. Wyobraź sobie kilka typowych sytuacji podczas przygotowywania posiłków. Na przykład, chcesz zmiksować zupę na krem. Potrzebne będzie gniazdko elektryczne nad blatem, po prawej (lub lewej dla leworęcznych) stronie od kuchenki. Pamiętaj jednak, żeby nie umieszczać gniazdek w sąsiedztwie zlewozmywaka. Pewnie będziesz potrzebować gniazdka do podłączenia tostera, czajnika elektrycznego, ekspresu do kawy. Może także radia. Lepiej zainstalować jedno gniazdko więcej, niżby miało ich później brakować. Wskazówki gdzie umieścić gniazdka do lodówki, kuchenki czy wyciągu znajdziesz w instrukcjach montażu tych urządzeń.

Różne style szafek

Dwa różne style frontów szafek i sprzętów AGD. Różne są też materiały wykończeniowe (blaty, płytki na ścianie i podłogi), akcesoria. Kuchnie są identycznie rozplanowane, mają zbliżone kolory, ale i tak nikt ich nie pomyli.

5. Funkcjonalny plan to dobra inwestycja. W parze z oświetleniem gwarantuje, że kuchnia będzie wygodna. Teraz czas nadać kuchni styl. Styl jest jak charakter – wyróżnia, sprawia, że kuchnia jest „jakaś”: niepowtarzalna,… Stylu czasami nie można nazwać, ale wiadomo, że jest. To się czuje. Bo każdy styl to ujednolicony wygląd, harmonia. Adekwatnie do stylu wybieramy fronty szafek, blat, rodzaj wykończenia ściany nad blatem, zlewozmywak, baterię, uchwyty do drzwiczek, lampy, akcesoria.

Kolor kuchni

Kolor może odmienić kuchnię nie do poznania. Jeśli kuchenne okna wychodzą na północ lub wschód – korzystniejsze będą jasne kolory. Jeśli na południe i zachód – mogą być ciemniejsze. Nie jest to jednak sztywna reguła.

Z kuchennej palety należy wyeliminować zgniłe zielenie i fiolety –na których tle żywność nie wygląda apetycznie. Sprawdzą się za to intensywne, żywe kolory: czerwienie, pomarańcze, żółcienie, niebieskie, zielenie i ciepłe odcienie ziemi.
Nie bez powodu opakowania produktów spożywczych z reguły są białe, pastelowe albo w mocnych czystych kolorach.
Co ciekawe, oryginalna kuchnia frankfurcka austriackiej architekt Margarete Schütte-Lihotzky z lat 1926-27 (która stała się wzorem nowoczesnej kuchni w dużej mierze obowiązującym także dzisiaj) była niebieska. Wierzono, że kolor ten odstrasza muchy. Podobno też kolory pomarańczowy i niebieski wzmagają apetyt.

Akcesoria kuchenne

Ostateczny szlif – wybór akcesoriów. Żonglując kolorami i akcesoriami styl kuchni można podkreślić lub zmienić.

Najprostsze, najbezpieczniejsze rozwiązanie to kuchnia w taki samym stylu jak całe mieszkanie czy dom, na pewno odradzam łączenie styli w małym mieszkaniu, które zwykle odbieramy jako całość. No i im więcej będziemy wiedzieli na temat wybranego stylu tym urządzenie kuchni sprawi nam mniej kłopotu.

Projektując w programie IKEA Home Planner możesz do woli zmieniać nie tylko fronty drzwiczki i ich kolory, ale też wybrać blaty, wykończenie ściany nad blatem, akcesoria,… nawet kwiaty doniczkowe, a powstałe koncepcje oglądać w 3D. Projekt można wydrukować ze wszystkimi wymiarami. Program wygeneruje także listę uzytych produktów z cenami. Pamiętaj, aby zabrać ze sobą do sklepu swój login i hasło konta na serwerze IKEA. Bez nich nie dostaniesz się do zapisanych rysunków i planów kuchni.

Ciekawostki:

Ergonomia (gr. εργον – ergon – praca + νομοσ – nomos – zasada, prawo), dyscyplina naukowa zajmująca się dostosowaniem środowiska człowieka do jego możliwości psychofizycznych. Twórcą pojęcia „ergonomia” jest Polak, Wojciech Jastrzębowski (1799 – 1882).

Koncepcja kuchennego trójkąta wywodzi się z lat 1950. Po wojnie, na Uniwersytecie w Illinois w Stanach Zjednoczonych, prowadzono badania nad optymalnym wykorzystaniem przestrzeni małych mieszkań, a więc i kuchni.