Archiwa tagu: ÄDEL

Wariacja na temat bieli

Ale masz styl

We wnętrzach w stylu skandynawskim – z bielą w roli głównej – kluczem jest bogactwo faktur i odcieni.

Biel to szeroka paleta barw delikatnych i trudnych do określenia: żółtawy odcień wanilii, kremowy śmietany, blady drewna wybielonego przez morską wodę, niebieskawy lodu… Stąd schemat „białe na białym”, popularny w dekoracji wnętrz. Polega on na zestawianiu odcieni chłodnych z ciepłymi, co stwarza ogromne możliwości, ale i wymaga wirtuozerii. Mistrzami białych wnętrz są Skandynawowie. Prekursorami byli jednak francuscy dekoratorzy, tapicerzy i krawcy epoki rokoka. Upodobanie do bieli i jasnych pasteli pozostawiło ślad nie tylko w wystroju wnętrz, rzemiośle, lecz także strojach oraz malarstwie XVIII wieku. Zapisało się też w języku francuskim, bogatym w określenia opisujące wyszukane, delikatne złamane biele.
Rozjaśnienie palety zawdzięczano wpływom Markizy de Pompadour (faworyty króla Ludwika XV) i feminizacji dworu królewskiego. Podobną rolę odegrała później królowa Maria Antonina. Biel łączono z oknami od podłogi do samego sufitu, wpuszczającymi do wnętrz dużo światła. Przemalowano na biało nawet wnętrza katedry Notre-Dame w Paryżu, w co dzisiaj trudno uwierzyć.

Wygodna, gustowna i przytulna kuchnia, w której dominuje chłodna biel płytek na ścianach, zestawiona z kremową bielą frontów szafek. Kuchnię ocieplają akcenty z naturalnego drewna i neutralne kolory oraz naturalne barwy nasion, kaw i makaronów, ustawionych w słojach na półkach. Z bielą ładnie kontrastuje też odrobina czerni.

Wygodna, gustowna i przytulna kuchnia, w której dominuje chłodna biel płytek na ścianach, zestawiona z kremową bielą frontów szafek. Kuchnię ocieplają akcenty z naturalnego drewna i neutralne kolory oraz naturalne barwy nasion, kaw i makaronów, ustawionych w słojach na półkach. Z bielą ładnie kontrastuje też odrobina czerni.

We wnętrzach, w których chcemy zastosować schemat „białe na białym”, podstawą jest kolor ścian. Nie powinna to być czysta biel. Nieraz się przekonałam, że to, co odbieramy jako biel, to w rzeczywistości jej złamane odcienie. Wybór właściwego koloru zależy od tego czy wnętrze jest jasne i nasłonecznione, czy przeciwnie ciemne, z niewielką ilością naturalnego światła. Ważne jest także, w jakim stylu chcemy je urządzić. Zanim wybierzesz kolor ścian, musisz zdecydować, jaki efekt chcesz uzyskać.

Prezentowane na zdjęciach wnętrza nie są ani ultranowoczesne, ani klasyczne. To eklektyczna mieszanka skandynawskiej prostoty i bezpretensjonalności ze stylem ekologicznym. Raczej ciepłe, i przytulne. Jeśli więc we wnętrzu brakuje światła, wybierz na ściany cieplejszy odcień bieli z domieszką żółtego, pomarańczowego (brzoskwinia) lub beżu. Jeśli światła jest dość, możesz sobie pozwolić na chłodniejszą biel z domieszką szarości z odrobiną zieleni czy błękitu.

Przed malowaniem zawsze wykonaj próby. Najlepiej pomalować kawałek płyty gipsowo-kartonowej i sprawdzić, jak zmienia się kolor w różnych miejscach domu w zależności od pory dnia czy aury za oknem. Niestety, czasami piękny kolor na próbce we wnętrzu okazuje się przybrudzony i mało atrakcyjny. Do malowania ścian użyj farby matowej. Uzyskasz pożądany, miękki i aksamitny efekt, a wszelkie nierówności będą mniej widoczne. Do stylowych wnętrz bardziej pasują też tradycyjne tynki niż tak zwana gładź gipsowa.

W pokoju dziennym tłem są także tkaniny, kotary i dywany. Popisowo zróżnicowano odcienie bieli i faktury. Uwagę przykuwa kolekcja pamiątek i przedmiotów dekoracyjnych na ścianie za sofą. Wygląda jak jeden monumentalny, abstrakcyjny obraz. Styl skandynawski daje dużo możliwości łączenia nowoczesnego designu z antykami, elementami rustykalnymi i etnicznymi. Innymi słowy – miksowania starego z nowym.

W pokoju dziennym tłem są także tkaniny, kotary i dywany. Popisowo zróżnicowano odcienie bieli i faktury. Uwagę przykuwa kolekcja pamiątek i przedmiotów dekoracyjnych na ścianie za sofą. Wygląda jak jeden monumentalny, abstrakcyjny obraz. Styl skandynawski daje dużo możliwości łączenia nowoczesnego designu z antykami, elementami rustykalnymi i etnicznymi. Innymi słowy – miksowania starego z nowym.

Ten sam pokój, ale bez kotar i dywanów. Namacalny dowód na to, że to tkaniny dodają mu przytulności. Przy okazji możesz zobaczyć, co kryło się za zasłonami. Czy to nie genialny, prosty i tani sposób na przechowywanie?

Ten sam pokój, ale bez kotar i dywanów. Namacalny dowód na to, że to tkaniny dodają mu przytulności. Przy okazji możesz zobaczyć, co kryło się za zasłonami. Czy to nie genialny, prosty i tani sposób na przechowywanie?

W monochromatycznym (jednobarwnym) wnętrzu najważniejsze, poza kolorami, będą faktury– te ledwie wyczuwalne pod palcami, jak chropowatość glinianej, nieszkliwionej misy i te przypominające relief, jak struktura dywanu z długim włosiem. Łącz gładkie powierzchnie z fakturalnymi i różne faktury razem. Ostrożnie stosuj powierzchnie błyszczące: chrom, lakier na wysoki połysk, szkło. W ten sposób ożywisz wnętrza i zyskasz pożądany nordycki klimat.

Jak łączyć odcienie i faktury? Najlepiej bawiąc się przestawianiem przedmiotów z miejsca na miejsce i aranżując je w różnych konfiguracjach. Czasami niewielka zmiana, jak ruch w szachach, gwarantuje satysfakcję. We wnętrzach skandynawskich ważne są naturalne materiały: dywany i chodniki z mięsistej wełny, trawy morskiej, włókna kokosowego, sizalu, juty, tkaniny z chropowatego lnu, miękkie bawełny, meble, tace, misy z surowego lub olejowanego drewna o wyraźnych słojach… Nawet pożółkłe książki i połyskujące złotko od czekolady obok kubka z kawą robią różnicę.

Jak łączyć odcienie i faktury? Najlepiej bawiąc się przestawianiem przedmiotów z miejsca na miejsce i aranżując je w różnych konfiguracjach. Czasami niewielka zmiana, jak ruch w szachach, gwarantuje satysfakcję. We wnętrzach skandynawskich ważne są naturalne materiały: dywany i chodniki z mięsistej wełny, trawy morskiej, włókna kokosowego, sizalu, juty, tkaniny z chropowatego lnu, miękkie bawełny, meble, tace, misy z surowego lub olejowanego drewna o wyraźnych słojach… Nawet pożółkłe książki i połyskujące złotko od czekolady obok kubka z kawą robią różnicę.

Cokolwiek ustawisz na białym tle będzie rzucać się w oczy i domagać uwagi. Schemat „białe na białym” pomaga uniknąć chaosu, łagodzi kontrasty i uspokaja kompozycję. Dlatego nie musisz wymieniać całego wyposażenia. Niektóre meble można przemalować, na sofę i krzesła załóż białe pokrowce, a rodzinnym zdjęciom wystarczy zmienić oprawę. Uwaga: kilka starannie wybranych przedmiotów, takich, które mają dla ciebie emocjonalne znaczenie lub są wyjątkowo dekoracyjne, może być ciemniejszych. Mogą być nawet bardzo ciemne, byle były w neutralnych barwach ziemi. Mogą to być na przykład: pamiątki z podróży, czarno-białe fotografie lub grafiki, stare wyblakłe zabawki, ceramika czy szkło.

Szarość (pościel, podłoga), tak jak naturalny kolor drewna i ciepłe odcienie pożółkłych książek, łagodzi kontrast bieli i czerni. Dzięki temu w sypialni panuje miły, kameralny klimat. Zwróć uwagę na efektowną kompozycję ze szklanych wazonów.

Szarość (pościel, podłoga), tak jak naturalny kolor drewna i ciepłe odcienie pożółkłych książek, łagodzi kontrast bieli i czerni. Dzięki temu w sypialni panuje miły, kameralny klimat. Zwróć uwagę na efektowną kompozycję ze szklanych wazonów.

W prościutkiej łazience nad bielą dominują naturalne materiały. Tworzą ważną, nie tylko dla Skandynawów, namiastkę kontaktu z naturą i sprzyjają relaksowi.

W prościutkiej łazience nad bielą dominują naturalne materiały. Tworzą ważną, nie tylko dla Skandynawów, namiastkę kontaktu z naturą i sprzyjają relaksowi.

I ostatnia przyziemna uwaga. W białych wnętrzach, tak jak i na białej odzieży, rzuca się w oczy każdy pyłek. Dlatego jeśli masz dzieci lub zwierzęta, uprzedź fakty i zastosuj więcej jasnych szarości i naturalnych kolorów drewna, terakoty, lnu, sizalu czy liści bananowca. Dobrze, by drewno miało widoczne słoje, a wykładziny wyraźny splot. Nie ucierpi na tym styl domu, a znacznie łatwiej będzie w nim żyć na co dzień.

Kolor od kuchni

Ale masz styl

Bez bieli, czerni, szarości, brązów ani żadnych barw neutralnych o trudnych do opisania odcieniach trudno obyć się we wnętrzach. Także w kuchniach. Są niezbędne w niemal wszystkich zestawieniach kolorystycznych. Mogą też dominować tworząc nieskończenie wiele harmonijnych zestawień. Szczególnie lubiane są biel, brązy i barwy neutralne. Zwolenników mają też szarości i czerń. Uważane są za bezpieczne, eleganckie i ponadczasowe.

KUCHNIA BIAŁA
1-APPLAD

Biel można łatwo łączyć z innymi barwami. Świetnie podkreśla inne kolory, również naturalną barwę drewna.  Kuchnia w bieli ze stalą i czernią wygląda ultranowocześnie i sterylnie. Wystarczy dodać jednak trochę żywej zieleni, żeby przełamać chłód wnętrza.  Łagodne zestawienie bieli z sosnową boazerią w odcieniu miodu na ścianie i suficie tworzy pogodny, przytulny klimat.

Biel można łatwo łączyć z innymi barwami. Świetnie podkreśla inne kolory, również naturalną barwę drewna. Kuchnia w bieli ze stalą i czernią wygląda ultranowocześnie i sterylnie. Wystarczy dodać jednak trochę żywej zieleni, żeby przełamać chłód wnętrza. Łagodne zestawienie bieli z sosnową boazerią w odcieniu miodu na ścianie i suficie tworzy pogodny, przytulny klimat.

Biel jest odbierana przez ludzkie oko jako mieszanina prostych barw i odmiana szarości. Przywołuje obrazy śniegu, lilii, wykrochmalonego obrusu na świątecznym stole…. Jest utożsamiana z nienaganną higieną. Właśnie dlatego fartuchy lekarzy i pielęgniarek są w tym kolorze. Biel jest symbolem czystości, niewinności, zgody, nadziei, początku i końca, zdrowia, mądrości oraz pokory. Ale też egocentryzmu i potrzeby docenienia przez innych. Biel przyciąga uwagę, uspokaja i łagodzi. U niektórych wywołuje bóle i zawroty głowy, może też oślepiać. W krajach Wschodu biel kojarzona jest ze śmiercią i pogrzebem, a na Zachodzie wręcz przeciwnie – z weselem.

W małych kuchniach unikaj kontrastowych zestawień. Jednobarwna zabudowa to lepsze rozwiązanie – porządkuje przestrzeń. Białe meble optycznie powiększają pomieszczenie. Po lewej: Klasyczne kuchnia – drzwiczki szafek w ciepłej półmatowej bieli tworzą przytulny klimat. Po prawej: Efekt jasnego, przestronnego, a przy tym eleganckiego wnętrza wzmacnia kontrast bieli z czernią.

W małych kuchniach unikaj kontrastowych zestawień. Jednobarwna zabudowa to lepsze rozwiązanie – porządkuje przestrzeń. Białe meble optycznie powiększają pomieszczenie. Po lewej: Klasyczne kuchnia – drzwiczki szafek w ciepłej półmatowej bieli tworzą przytulny klimat. Po prawej: Efekt jasnego, przestronnego, a przy tym eleganckiego wnętrza wzmacnia kontrast bieli z czernią.

Biel jest uniwersalna. Świetnie pasuje do wszystkich innych barw. Jest też doskonałym tłem dla naturalnych materiałów: drewna, kamienia, lnu, wełny … Stosowana we wnętrzach ma różne odcienie i temperaturę. Inaczej wygląda na gładkiej, porcelanie, a inaczej na miękkim dywanie o długim włosiu. Mówimy wówczas, że ma odmienną fakturę. Zestawiając różne biele unikniemy monotonii. Biały to także kolor, który odbija światło i wizualnie powiększa wnętrze.

Barwa kremowa jest uniwersalna, odpowiednia do kuchni klasycznych i eleganckich. Kolor ten był lubiany w latach 30. XX wieku przez twórców wnętrz w stylu art deco. Barwy kremowe ławo zestawić z czystą bielą, czernią, granatem, ciemną zielenią, elementami złoconymi. W towarzystwie turkusu, oranżu i cytrynowożółtego odcienie kremowe również prezentują się dobrze, ale i schodzą na dalszy plan.

Barwa kremowa jest uniwersalna, odpowiednia do kuchni klasycznych i eleganckich. Kolor ten był lubiany w latach 30. XX wieku przez twórców wnętrz w stylu art deco. Barwy kremowe ławo zestawić z czystą bielą, czernią, granatem, ciemną zielenią, elementami złoconymi. W towarzystwie turkusu, oranżu i cytrynowożółtego odcienie kremowe również prezentują się dobrze, ale i schodzą na dalszy plan.

KUCHNIA BEŻOWA, KUCHNIA BRĄZOWA

Kuchnie mocno nasłonecznione, wręcz prześwietlone słońcem, staną się przytulne w beżach i/lub brązach. Naturalne kolory większości gatunków drewna można również zaliczyć do barw kremowych, beżowych, brązowych o różnych odcieniach.

Kuchnie mocno nasłonecznione, wręcz prześwietlone słońcem, staną się przytulne w beżach i/lub brązach. Naturalne kolory większości gatunków drewna można również zaliczyć do barw kremowych, beżowych, brązowych o różnych odcieniach.

Paleta brązów jest bardzo szeroka. Umbra, terrakota, sjena, ochra, barwy suchych traw, piasku (écru), różne odcienie drewna, ziaren kawy, kakao, to kolory ziemi. Brąz symbolizuje Ziemię, wiedzę i tradycyjne wartości. Daje poczucie solidności, zaufania, bezpieczeństwa, stabilności, równowagi, harmonii, skromności, ciepła. W nadmiarze może jednak wywoływać przygnębienie.

Kuchnia w ciemnym drewnie będzie ciepła i przytulna, gdy brąz zrównoważymy dużą jasną płaszczyzną, na przykład bieli. Na zdjęciu białe i błyszczące (!) są ściany, jasna jest także podłoga. Zastosowano też dobre oświetlenie.

Kuchnia w ciemnym drewnie będzie ciepła i przytulna, gdy brąz zrównoważymy dużą jasną płaszczyzną, na przykład bieli. Na zdjęciu białe i błyszczące (!) są ściany, jasna jest także podłoga. Zastosowano też dobre oświetlenie.

Beże i brązy sprawiają, że wnętrza staja się przytulne i ciepłe. Ciemnobrązowa kuchnia wyda się jednak mniejsza. Dlatego do niewielkiej kuchni lepiej wybrać beż niż brąz w odcieniu gorzkiej czekolady. Brązy są odpowiednim tłem dla jaskrawego różu, jasnego turkusu, ostrych czerwieni, błękitów, zieleni, starej bieli w odcieniu śmietany lub masła, a także złotych akcentów.

KUCHNIA SZARA, KUCHNIA CZARNA

Szarość niesłusznie jest wyłącznie kojarzona z nowoczesnością i stylem minimalistycznym. Doda szyku stylowej, skandynawskiej, angielskiej czy francuskiej (paryskiej) kuchni. Błyszcząca szarość dodatkowo nadaje kuchni świeży wygląd.

Szarość niesłusznie jest wyłącznie kojarzona z nowoczesnością i stylem minimalistycznym. Doda szyku stylowej, skandynawskiej, angielskiej czy francuskiej (paryskiej) kuchni. Błyszcząca szarość dodatkowo nadaje kuchni świeży wygląd.

Szarość kojarzy się z futerkiem kreta, upierzeniem gołębia, cieniem, popiołem, grafitem. To barwa tolerancji, smutku, zmęczenia, ale i ciężkiej pracy, pilności, niezawodności, racjonalności. Potrafi być jak czapka niewidka; nie bez powodu mówi się „szara eminencja”. Jest kolorem depresji. W nadmiarze może działać przygnębiająco. Czemu łatwo przeciwdziałać ożywiając szarość pogodnymi różami, soczystą zielenią i/ lub cynobrową, jaskrawą czerwienią.

Te same ciemnoszare, błyszczące fronty szafek kuchennych. Na zdjęciu po lewej, zestawione z jasnym i ciepłym drewnem blatów oraz podłogi, tworzą prostą i elegancką kuchnię w lekko stylowym, niedzisiejszym klimacie. Na zdjęciu po prawej, szarość ładnie podkreśla zielone akcenty i jest dobrą oprawą dla kolekcji kolorowego szkła.

Te same ciemnoszare, błyszczące fronty szafek kuchennych. Na zdjęciu po lewej, zestawione z jasnym i ciepłym drewnem blatów oraz podłogi, tworzą prostą i elegancką kuchnię w lekko stylowym, niedzisiejszym klimacie. Na zdjęciu po prawej, szarość ładnie podkreśla zielone akcenty i jest dobrą oprawą dla kolekcji kolorowego szkła.

Szarość powstaje ze zmieszania bieli z czernią. We wnętrzach najczęściej stosuje się szarości złamane różnymi barwami, które decydują o charakterze mieszanki. Szarości wzbogacone ciepłymi brązami, różem czy zielenią będą subtelne, łagodne i ciepłe, a te oparte na błękitach – surowe i chłodne. Szary gra pierwsze skrzypce w zestawieniu z białym. Jest też idealnym tłem dla intensywnych kolorów. Wydobywa je i podkreśla. Do szarości szczególnie pasują róże, blade błękity, jasna zieleń, cynobrowa czerwień. Szarość doskonale też współgra z aluminium i stalą oraz drewnem.

Równowaga między ciemną, matową i ciepłą szarością a barwą kremowa pozwoliła stworzyć harmonijną całość. Czarne i białe dodatki ożywiły kuchnię oraz dodały jej wyrazu.

Równowaga między ciemną, matową i ciepłą szarością a barwą kremowa pozwoliła stworzyć harmonijną całość. Czarne i białe dodatki ożywiły kuchnię oraz dodały jej wyrazu.

Czerń i biel dają mocny kontrast, który może wprowadzać wrażenie chaosu i na dłuższa metę być męczący. Dlatego tak ważne są proporcje. Jeden kolor powinien dominować, a drugi stanowić tło. Kontrast czerni i bieli świetnie złagodzi też szarość (zdjęcie po prawej).

Czerń i biel dają mocny kontrast, który może wprowadzać wrażenie chaosu i na dłuższa metę być męczący. Dlatego tak ważne są proporcje. Jeden kolor powinien dominować, a drugi stanowić tło. Kontrast czerni i bieli świetnie złagodzi też szarość (zdjęcie po prawej).

Czerń przywołuje obraz lśniących piór kruka, ziaren słonecznika, sadzy, węgla, hebanu. Symbolizuje kosmos, smutek, żal, śmierć (wyłącznie w kulturze europejskiej i północnoamerykańskiej), ciemność, ale też tajemnicę, przemianę, skuteczność, wyrafinowanie, elegancję (mała czarna Chanel) i luksus. Łączy w sobie tradycję i nowoczesność.

Kuchnia monochromatyczna, czyli w różnych odcieniach jednego koloru. Poprawna,jak klasyczny męski garnitur. Odrobina kontrastu, na przykład śnieżnobiała porcelanowa zastawa na stole, zadziała ożywczo.

Kuchnia monochromatyczna, czyli w różnych odcieniach jednego koloru. Poprawna, jak klasyczny męski garnitur. Odrobina kontrastu, na przykład śnieżnobiała porcelanowa zastawa na stole, zadziała ożywczo.

Czerń należy do mocnych środków dekoratorskich. Pozwala wykreować klimat industrialny, współczesny czy nowoczesnej tradycji. Zestawienia czerni z bielą to klasyka. Połączenie szczególnie chętnie stosowane w kuchniach, na przykład posadzka w czarno-białą szachownicę. Czerń idealnie komponuje się też z szarością, złotem, miedzą, błękitem, czerwienią. Kolor ten w niewielkich ilościach dodaje innym barwom wyrafinowania. Trzeba jedynie pamiętać, że ciemne wnętrza wymagają dobrego oświetlenia.

Ostateczną decyzje o kolorystyce kuchni powinna podjąć osoba, która w kuchni przebywa najczęściej. Nie można jej uszczęśliwić kolorem, nawet najbardziej apetycznym, którego nie znosi. Gdy jednak kuchnia jest miejscem wspólnego gotowania pary, czy jadalnią i bawialnią w jednym, w której członkowie rodziny chętnie spędzają wspólnie czas – kolor staje się sprawą do negocjacji. Wszyscy powinni w kuchni czuć się dobrze.

Tu mieszkają także dzieci

Sam zaprojektujesz
Tu mieszkają także dzieci

Obszerny hol sąsiadujący z otwartą kuchnia (po prawej). Na szafkach pod oknem można usiąść i umościć się z poduszką pod plecami i obejrzeć książkę z obrazkami (są w koszyku). Szafki z łatwo dostępnymi dla dzieci ogromnymi szufladami mieszczą zabawki i sprzęt sportowy. Obok stoi krzesełko- przydatne, gdy trzeba zasznurować trampki. Przy drzwiach szafka na buty, do której również dzieci same dosięgną. Na ścianie od strony kuchni są też pojemniki na drobne zabawki. Takie, które lepiej zostawić w domu, bo łatwo je zgubić.
A czy zwróciliście uwagę na lustro w kształcie serca na wysokości dziecięcej buzi? Jest tuż przy drzwiach, po lewej. Dobry pomysł! Także do dziecinnej łazienki i sypialni. Nie trzeba będzie już stawać na palcach.

W domu, w którym są małe dzieci na pewno natkniemy się tu i tam na figurki dinozaurów, czy super bohaterów, rysunki na lodówce, rowerek zaparkowany przy wejściu… I to jest w porządku.
W mojej długiej karierze architektki wnętrz i stylistki zdarzyło mi się tylko raz trafić do domu, w którym nie było śladów mieszkających tam dzieci. Co z tego, że zachwycał urodą, skoro był smutny.
O obecności dzieci świadczą nie tylko porozrzucane zabawki, ale też rozwiązania, które dostosowują dom do potrzeb najmłodszych. Dowodzą, że dzieci nie są intruzami, że cały dom jest dla nich otwarty. I nie są to jakieś wielkie i niedostępne rzeczy. Zobaczcie sami.

Przy wejściu. Nisko powieszone zabawne haczyki na kurtki, torby, plecaki, kask rowerowy. Na podłodze po lewej pojemniki na piłki i inne zabawki. Czarne szafki na buty TRONES, powieszone na takiej wysokości, by dziecko mogło z nich samo korzystać. Takie rozwiązania skracają dziecku drogę do samodzielności.

Przy wejściu. Nisko powieszone zabawne haczyki na kurtki, torby, plecaki, kask rowerowy. Na podłodze po lewej pojemniki na piłki i inne zabawki. Czarne szafki na buty TRONES, powieszone na takiej wysokości, by dziecko mogło z nich samo korzystać. Takie rozwiązania skracają dziecku drogę do samodzielności.

Małe dzieci najchętniej przebywają tam, gdzie opiekunowie: w kuchni, pokoju dziennym. Nawet jeśli bawią się same. Dlatego dziecinne pokoje mogą być naprawdę niewielkie. I tak dzieci będą w nich spędzaj mało czasu. To także powód by stworzyć dzieciom warunki do zabawy także w pokoju dziennym, a nawet w kuchni.

Ten loft to prawdziwy plac zabaw i kopalnia pomysłów. Dzieci mają tu dużo wolnego miejsca, ale też huśtawkę, a także własny stolik i krzesełko przy sofie (dziecinne krzesła są dwa, ale to pewnie zauważyliście). Obok, siedząc na wysokim krześle przy jadalnianym stole, mogą rysować do woli (rolki papieru do rysowania na stole też pewnie zauważyliście). W mniejszym mieszkaniu może nie zmieścić się huśtawka, łatwiej będzie znaleźć miejsce dla konia lub łosia na biegunach. A to przydatne zabawki. Huśtanie się i bujanie się to pożyteczna gimnastyka. Huśtawkę należy powiesić na specjalnych hakach przymocowanych odpowiednimi do podłoża śrubami.

Ten loft to prawdziwy plac zabaw i kopalnia pomysłów. Dzieci mają tu dużo wolnego miejsca, ale też huśtawkę, a także własny stolik i krzesełko przy sofie. Obok, siedząc na wysokim krześle przy jadalnianym stole, mogą rysować do woli (rolki papieru do rysowania na stole pewnie zauważyliście).
W mniejszym mieszkaniu może nie zmieścić się huśtawka, łatwiej będzie znaleźć miejsce dla konia lub łosia na biegunach. A to przydatne zabawki. Huśtanie się i bujanie się to pożyteczna gimnastyka.
Huśtawkę należy powiesić na specjalnych hakach przymocowanych odpowiednimi do podłoża śrubami.

Jako, że dzieci lubią wędrować po domu za dorosłymi, wygodnie będzie jeśli będą miały zaprojektowane specjalnie dla nich lekkie meble: stolik i krzesełka. Łatwo można będzie je przenieść, gdy zajdzie taka potrzeba. Wybierz takie, które są trwałe i wytrzymają trudy codziennych zabaw. Torba na zabawki to też świetny pomysł. Zabawki łatwo sprzątnąć i zabrać ze sobą do sypialni, gdy nadejdzie czas na spanie. Oczywiście zamiast torby może być pojemnik. Byle taki, który dziecko może przenieść samo.

By dziecko chętnie samo myło ręce czy zęby musi móc odkręcić wodę, sięgnąć po mydło, szczoteczkę, pastę. Dlatego w tej łazience są aż dwie umywalki– niższa jest przeznaczona dla dzieci. Dziecinne ręcznik również wiszą tak, że dziecko bez trudu je zdejmie i odwiesi. Jest tu też pojemnik na gąbki i zabawki. Zwróć uwagę, że również oświetlenie lustra nad dziecinną umywalką jest zamontowane odpowiednio niżej.

By dziecko chętnie samo myło ręce czy zęby musi móc odkręcić wodę, sięgnąć po mydło, szczoteczkę, pastę. Dlatego w tej łazience są aż dwie umywalki– niższa jest przeznaczona dla dzieci. Dziecinne ręcznik również wiszą tak, że dziecko bez trudu je zdejmie i odwiesi. Jest tu też pojemnik na gąbki i zabawki. Zwróć uwagę, że również oświetlenie lustra nad dziecinną umywalką jest zamontowane odpowiednio niżej.

Każde dziecko to przyzna, że gdy można samemu dosięgnąć do kranu i do mydła, to może być z tego dobra zabawa. A dzieci uwielbiają się bawić wodą. Znacznie tańszym od dostosowanej dla dzieci umywalki jest stołek BOLMEN z antypoślizgowymi zabezpieczeniami nóg i górnej powierzchni lub inny stołek ze stopniem! Oświetlenie lustra vis a vis umywalki również dostosowano dla dzieci instalując niżej dodatkowe lampy. Natomiast dziecinna miskę sedesową z powodzeniem zastąpi nakładka na deskę. Na pewno zauważyliście też pomysłowy sposób przechowywania zabawek –czerwone koszyki na ścianie to nic innego jak pojemniki surowce wtórne RATIONELL.

Znacznie tańszym od dostosowanej dla dzieci umywalki jest stołek BOLMEN z antypoślizgowymi zabezpieczeniami nóg i górnej powierzchni lub inny stołek ze stopniem! Oświetlenie lustra vis a vis umywalki również dostosowano dla dzieci instalując niżej dodatkowe lampy. Natomiast dziecinna miskę sedesową z powodzeniem zastąpi nakładka na deskę.
Na pewno zauważyliście też pomysłowy sposób przechowywania zabawek –czerwone koszyki na ścianie to nic innego jak pojemniki surowce wtórne RATIONELL.

Dla dzieci 3-4 letnich o wzroście ok. 90 cm górna krawędź umywalki powinna się znaleźć na wysokości 50 cm, dla dzieci 4-5 letnich o wzroście ok. 100 cm na wysokości -60 cm, a dla 5-6 latków mierzących ok. 110 cm na wysokości 65 cm. A dla pierwszaków o wzroście ok. 120 cm powinno to już być 75 cm. Dostępne są również dostosowane dla dzieci, niższe miski toaletowe. Specjalna ceramika sanitarna dla dzieci to jednak kosztowne rozwiązanie. A, że dzieci szybciej rosną niż sobie to wyobrażamy jako początkujący rodzice jest to wydatek raptem na kilka lat. Ma sens, jeśli w domu jest kilkoro dzieci i dziedziczą po sobie miejsce przy umywalce a także wówczas, gdy z czasem możemy niedrogo przebudować instalację i podnieść szafkę z umywalką do standardowej wysokości czyli 85 cm, a także wymienić miskę toaletową. Zmiany będą łatwiejsze i tańsze, jeśli ścian w łazience nie wyłożymy płytkami ceramicznymi, a jedynie pomalujemy.
Farba do łazienki powinna być odporna na wilgoć, wysoką temperaturę i powinna zawierać składniki antygrzybiczne.

Domowe biuro

Domowe biuro z miejscem dla dziecka w jadalni. Dziecko może tu do woli malować, rysować, wycinać, a także odrabiać lekcje. Ma dużo miejsca na blacie, wygodne krzesło, dobre oświetlenie pojemniki na kredki, pisaki, farby. Nad biurkiem jest też tablica magnetyczna na gotowe prace. Dla młodszego dziecka niezbędne byłoby wysokie dziecinne krzesło.

Nie tylko w pobliżu farb, kredek i flamastrów, ale dzieci w ogóle sofa i fotele powinny mieć na sobie zdejmowane pokrowce, które można uprać w domowej pralce. To sposób by plamy nie były problemem. Nie tylko w miejscu dla dziecka, ale wszędzie tam, gdzie dziecko chętnie się bawi używaj zmywalnych farb i materiałów. Przede wszystkim stolik do rysowania czy biurko powinno mieć łatwy do czyszczenia blat.

Domowe biuro rodzica, który pracuje w domu. Dzieci też mogą tu popracować: rysować, lepić, wycinać. Za biurko służą im stoliki LACK. Są niewielki i lekkie. Łatwo je przenieść do pokoju dziennego czy kuchni gdzie mogą pełnić też inne funkcje.

Domowe biuro rodzica, który pracuje w domu. Dzieci też mogą tu popracować: rysować, lepić, wycinać. Za biurko służą im stoliki LACK. Są niewielki i lekkie. Łatwo je przenieść do pokoju dziennego czy kuchni gdzie mogą pełnić też inne funkcje.

Najważniejsze dla małych dzieci jest wolne miejsce na aktywną zabawę na podłodze. Tak, żeby mogły swobodnie na przykład budować z klocków, czy bawić się kolejką. Podłoga powinna być ciepła i miękka, by amortyzować upadki i uprzyjemnić zabawy. Najlepiej drewniana (szczególnie zalecana dla alergików). Dywan nie jest konieczny, ale może się przydać gdy trzeba będzie polecieć gdzieś daleko, za siódmą górę, za siódmą rzekę.

Genialnym rozwianiem są wysokie krzesełka. Dzięki nim dzieci mogą wygodnie i bezpiecznie siedzieć przy stole. Dla starszych są modele po prostu wyższe od standardowych krzeseł. Czarne krzesło z tacką dla młodszego dziecka i zabawkową kuchnię mogliście przeoczyć. Na ogólnym kadrze ledwie wystają zza stołu Półki na obrazy RIBBA nad stołem pozwalają na szybko zmianę dekoracji. Każde nowe dzieło może natychmiast znaleźć się na kuchennej wystawie. Bez gwoździ i taśm klejącej.

Genialnym rozwianiem są wysokie krzesełka. Dzięki nim dzieci mogą wygodnie i bezpiecznie siedzieć przy stole. Dla starszych są modele po prostu wyższe od standardowych krzeseł. Czarne krzesło z tacką dla malucha i zabawkową kuchnię mogliście przeoczyć. Na ogólnym kadrze (po prawej) ledwie wystają zza stołu. Półki na obrazy RIBBA nad stołem pozwalają na szybko zmianę dekoracji. Każde nowe dzieło może natychmiast znaleźć się na kuchennej wystawie. Bez gwoździ i taśmy klejącej.

Gdy dziecku siedzi się wygodnie, nauka samodzielnego jedzenia jest łatwiejsza. Pierwsze kroki to próbowanie wszystkiego palcami. Czas na sztućce przychodzi nieco później. Wspólne posiłki z rodziną i to, gdy maluch siedzi na takim samym poziomie, jak inni, pozwalają również rozwijać umiejętności społeczne. A, że przy stole dzieci także rysują, układają puzzle, oglądają książki z obrazkami, to wysokie krzesełko z zabezpieczeniami i tacką do odstawienia kubka, miski czy odłożenia zabawki będzie potrzebne na co dzień. Dwu – trzylatek przesiądzie się na krzesło o wyższym siedzisku, na poziomie 52-53 cm od podłogi. Takie krzesło to jedne z lepszych inwestycji jakie możemy zrobić.

Duża, rodzinna kuchnia z jadalnią. Są tu schodki by dziecko mogło uczestniczyć w gotowaniu. Są też kolorowe półki – wnęki tuż nad ziemią. To dla tych, którzy najlepiej bawią się na podłodze. A przy stole każdy domownik ma odpowiednie dla siebie krzesło. By wszyscy mogli razem spędzać czas przy stole.

Duża, rodzinna kuchnia z jadalnią. Są tu schodki by dziecko mogło uczestniczyć w gotowaniu. Są też kolorowe półki – wnęki tuż nad ziemią. To dla tych, którzy najlepiej bawią się na podłodze. A przy stole każdy domownik ma odpowiednie dla siebie krzesło. By wszyscy mogli razem spędzać czas.

Przystosowanie domu do potrzeb dzieci działa w dwie strony. Dzieciom jest wygodniej; łatwiej im utrzymać porządek, szybciej stają się samodzielne, rozwijają umiejętności społeczne,… Pewnie jeszcze nie jedno dałoby się wymienić. Lżej jest też opiekunom. Nawet gotując, czy sprzątając mogą być w stałym kontakcie z dziećmi, nie muszą biec z pomocą, gdy maluch chce umyć ręce ani odsyłać go do swojego pokoju, gdy chce porysować.
Przede wszystkim więc będziecie spędzać więcej czasu razem, a to naszym zabieganym świecie, jest wartością nie do przecenienia.
Przystosowany dla dzieci dom to także dom bezpieczny. To jednak temat na oddzielny wpis.