Archiwa tagu: ramka

Ramka na drzwi łazienkowe

Zrób to sam

 

W moim domu wszystkie wewnętrzne drzwi są takie same. Gdy gościmy bliższych i dalszych znajomych, mają oni nie lada problem z odnalezieniem właściwych drzwi, na przykład do toalety. Prowadzenie każdego gościa do celu jest dość męczące i z pewnością dla niego ciut krępujące, więc postanowiłam rozwiązać ten problem. Nie wymieniłam drzwi, ale je odpowiednio oznaczyłam. Oczywiście, najłatwiej byłoby iść do sklepu i kupić tabliczkę z odpowiednim napisem, jednak nie jest to w moim stylu. Z pomocą przyszła mi piękna ramka KVILL i… ziemniak ;).

Oto, co będzie nam potrzebne:
• ramka KVILL
• ziemniak
• nożyczki
• nóż
• farba
• biały karton

ramka IKEA

Z białego kartonu wycinamy prostokąt, który zmieści się w ramce. Ziemniaka kroimy na pół i robimy z niego stempel z takim motywem, jaki nam odpowiada. Ja zrobiłam krople wody (małe i duże), bo kojarzą mi się z łazienką i są o niebo lepsze niż dosłowny napis „toaleta”. Stemple maczamy w farbie i najpierw próbujemy na kartce, sprawdzając, czy dają nam efekt, jakiego oczekiwaliśmy. Jeśli jesteśmy zadowoleni, możemy stworzyć naszą własną niepowtarzalną grafikę – symbolikę łazienkową.

rama IKEA

Gotową grafikę montujemy w ramce, a ramkę na drzwiach. Ponieważ ramka KVILL jest plastikowa i bardzo lekka, przymocowałam ją do drzwi taśmą na piance, dwustronnie klejącą. W ten sposób nie podziurawiłam drzwi, a ramka mocno się trzyma. A Wy jaką grafikę stworzycie?

obraz IKEA

 

Plakaty z tkanin w sypialni

Zrób to sam

 

Często spieracie się z partnerem, po której stronie łóżka dziś śpicie? Czy może macie swoje z góry ustalone miejsca i nie ma z tym kłopotu? Mam dla Was propozycję stylowego zaznaczenia strony łóżka dla niej i dla niego. Tak, żeby nie było żadnych problemów, która strona jest czyja, bądź po prostu ciekawego zaznaczenia własnej przestrzeni we wspólnej sypialni. Pokażę Wam, jak łatwo, tanio i pomysłowo zrobić poster. A nawet dwa. Nie trzeba mieć talentów plastycznych. Jeśli nie będziemy potrafili sami zrobić szablonów, na pewno w Internecie takie znajdziemy.

Za pomocą tkanin z serii BERTA RUTA i dwóch dużych ram do zdjęć stworzyłam dwa plakaty personalizujące stronę na „jego” i „jej”.

Do wykonania projektu potrzebujemy:

  • dwóch rodzajów tkanin (2 kawałki o wymiarach mniej więcej 30 cm na 40 cm)
  • nożyczki
  • klej (może być biurowy)
  • ołówek
  • biały karton x 2
  • 2 duże ramki na zdjęcia (np. RIBBA 50 cm na 70 cm)

plakaty IKEA

Z papieru, który znajduje się w ramce, wycięłam kwadrat wielkości okienka w passe-partout. Zgięłam na 4, w ten sposób wyznaczając środek plakatu. Na jednej z jego części narysowałam połowę ust, kończącą się dokładnie pośrodku kartki. Złożyłam ją na pół i wycięłam narysowany szablon. W ten sposób uzyskałam symetryczne usta. Szablon przykładamy do materiału, odrysowujemy go i wycinamy.

tkaniny IKEA

Gdy wytniemy usta z materiału, wystarczy posmarować je z lewej strony tkaniny klejem i delikatnie przykleić, przykładając do wcześniej przygotowanego kartonu, który będzie tłem w ramce. W ten sam sposób stworzyłam szablon wąsów. Tak przygotowane proste i wymowne plakaty umieszczamy w ramkach.

materiał IKEA

Gotowe plakaty możemy umieścić na półce nad łóżkiem (każdy po odpowiedniej stronie) lub po prostu powiesić na ścianie. Teraz nie ma już wątpliwości, która strona należy do kogo. Jeśli obrazkowa symbolika Wam nie odpowiada, ale pomysł z tkaniną tak, usta i wąsy można zastąpić napisem „ona”, „on” lub „she”, „he”. :) Jak zwykle tylko wyobraźnia Nas ogranicza.

plakaty z tkanin

IKEA plakaty

plakaty w sypialni

Bauhaus – funkcjonalnie i z ambicjami

Ale masz styl

 

Założyłam się z koleżanką o to, że z pomocą IKEA można urządzić mieszkanie w każdym stylu. Także nawiązującym do Bauhausu – szkoły architektury, rzemiosła i sztuk pięknych.

Bauhaus założył w Niemczech, w Weimarze, w 1919 roku architekt Walter Gropius. Gropius domagał się „nowego zespolenia sztuki i techniki”. Chciał kształcić architektów, którzy tworzyliby nowy styl. Styl odpowiedni dla industrialnych czasów, obejmujący wszystko: od łyżeczki po dom. Produkty miały być funkcjonalne, tanie i dostosowane do masowej produkcji, ale z ambicjami artystycznymi. Szkoła, która działała raptem przez 13 lat stała się kolebką nowoczesnego projektowania. To tam wykluła się koncepcja wzornictwa przemysłowego i nowego podejścia do projektowania form produkowanych taśmowo. Zobaczcie, co wybrałam w IKEA dla miłośników modernizmu w duchu Bauhausu.

Praktyczne białe, gładkie płytki na ścianach, białe proste meble FYNDIG, kontrastowa ciemna podłoga. Zwróćcie uwagę na wyeksponowany na płytkach czarny kabel od lampy TERTIAL, nadający kuchni niedzisiejszy charakter oraz na wąską ścienną szafkę METOD. Zastąpić może ją także szafka zasuwana ÖSTHAMRA ze szklanymi drzwiami.

Praktyczne białe, gładkie płytki na ścianach, białe proste meble FYNDIG, kontrastowa ciemna podłoga. Zwróćcie uwagę na wyeksponowany na płytkach czarny kabel od lampy TERTIAL, nadający kuchni niedzisiejszy charakter oraz na wąską ścienną szafkę METOD. Zastąpić może ją także szafka zasuwana ÖSTHAMRA ze szklanymi drzwiami.

Skoro Bauhaus najbardziej ceni funkcjonalność, to najczęściej używane akcesoria muszą być zawsze ma wyciągnięcie ręki. Nie chowamy ich i nie udajemy, że kuchnia nie służy do gotowania.

Skoro Bauhaus najbardziej ceni funkcjonalność, to najczęściej używane akcesoria muszą być zawsze ma wyciągnięcie ręki. Nie chowamy ich i nie udajemy, że kuchnia nie służy do gotowania.

W domu urządzonym w stylu Bauhausu nie może zabraknąć czarno-białych zdjęć. W 1925 roku na rynku pojawił się pierwszy poręczny i lekki modelu Leica 35 mm. Studenci i mistrzowie, jak nazywano w Bauhausie profesorów, nie rozstawali się z tymi aparatami. Dlatego życie i dokonania uczelni zostały świetnie udokumentowane.

W domu urządzonym w stylu Bauhausu nie może zabraknąć czarno-białych zdjęć. W 1925 roku na rynku pojawił się pierwszy poręczny i lekki modelu Leica 35 mm. Studenci i mistrzowie, jak nazywano w Bauhausie profesorów, nie rozstawali się z tymi aparatami. Dlatego życie i dokonania uczelni zostały świetnie udokumentowane.

Kolekcja lamp VITEMÖLLA w duchu lat 20. i 30. XX wieku. Są proste i pozbawione zbędnej dekoracji, którą w Bauhausie tępiono. Czarne wykonano z galwanizowanej stali i szkła, białe ze szkliwionej kamionki. Zdjęcia w ramkach RIBBA.

Kolekcja lamp VITEMÖLLA w duchu lat 20. i 30. XX wieku. Są proste i pozbawione zbędnej dekoracji, którą w Bauhausie tępiono. Czarne wykonano z galwanizowanej stali i szkła, białe ze szkliwionej kamionki. Zdjęcia w ramkach RIBBA.

Kolekcja ceramiki stołowej TICKAR. Inspirowane, co prawda, skandynawską prostotą, ale zredukowane do minimum formy i zdobiące ją motywy do złudzenia przypominają też graficzne wzory Bauhausu. Dominowały wówczas motywy geometryczne w mocnych, kontrastowych kolorach. MIXTUR – żaroodporne naczynia również mogły powstać pod wpływem Bauhausu. W latach 30. estetykę technicznego szkła laboratoryjnego przenosił do nowoczesnych gospodarstw domowych Wilhelm Wagenfeld, uczeń Bauhausu. GÄLL – filiżanka ze spodkiem z bezbarwnego szkła, IKEA365+– stalowy dzbanuszek na sos, ANRIK – stalowy dzbanuszek do zaparzania herbaty, TECKEN – kubek (dostępny jest także biały), UTFORA – szklanka.

Kolekcja ceramiki stołowej TICKAR. Inspirowane, co prawda, skandynawską prostotą, ale zredukowane do minimum formy i zdobiące ją motywy do złudzenia przypominają też graficzne wzory Bauhausu. Dominowały wówczas motywy geometryczne w mocnych, kontrastowych kolorach. MIXTUR – żaroodporne naczynia również mogły powstać pod wpływem Bauhausu. W latach 30. estetykę technicznego szkła laboratoryjnego przenosił do nowoczesnych gospodarstw domowych Wilhelm Wagenfeld, uczeń Bauhausu. GÄLL – filiżanka ze spodkiem z bezbarwnego szkła, IKEA365+– stalowy dzbanuszek na sos, ANRIK – stalowy dzbanuszek do zaparzania herbaty, TECKEN – kubek (dostępny jest także biały), UTFORA – szklanka.

Bauhaus propagował powtarzalne formy, czyli standardowe elementy (moduły). Powinny być tak zaprojektowane i wytwarzane, by umożliwiały powstanie różnych kombinacji. Prekursorem modularyzacji był architekt Ernst Neufert. System BESTÅ VARA to efekt dokładnie takiego podejścia do projektowania.

Bauhaus propagował powtarzalne formy, czyli standardowe elementy (moduły). Powinny być tak zaprojektowane i wytwarzane, by umożliwiały powstanie różnych kombinacji. Prekursorem modularyzacji był architekt Ernst Neufert. System BESTÅ VARA to efekt dokładnie takiego podejścia do projektowania.

W Bauhausie powstało również pojęcie technologicznego lub nietechnologicznego użycia materiałów. Co oznacza konieczność optymalnego doboru materiału do przeznaczenia produktu i technologii jego produkcji. Twórcy Bauhausu często eksperymentowali ze stalą, jako że była nie tylko utożsamiana z nowoczesnością, ale i dostępna. Dobrym przykładem właściwie użytych materiałów jest lekka optycznie kolekcja VITTSJÖ ze stali pokrytej powłoką epoksydową i z hartowanego szkła. Stolik na laptop VITTSJÖ w roli żardiniery – stolika na kwiaty. Kaktusy to jedyne rośliny, jakie można było spotkać w architektonicznych realizacjach Bauhausu. Prawdopodobnie twórcom podobały się ich abstrakcyjne, geometryczne formy. Bawełniana tkanina w romby SVARTTALL, bryt ma wymiary 300x150 cm.

W Bauhausie powstało również pojęcie technologicznego lub nietechnologicznego użycia materiałów. Co oznacza konieczność optymalnego doboru materiału do przeznaczenia produktu i technologii jego produkcji. Twórcy Bauhausu często eksperymentowali ze stalą, jako że była nie tylko utożsamiana z nowoczesnością, ale i dostępna. Dobrym przykładem właściwie użytych materiałów jest lekka optycznie kolekcja VITTSJÖ ze stali pokrytej powłoką epoksydową i z hartowanego szkła. Stolik na laptop VITTSJÖ w roli żardiniery – stolika na kwiaty. Kaktusy to jedyne rośliny, jakie można było spotkać w architektonicznych realizacjach Bauhausu. Prawdopodobnie twórcom podobały się ich abstrakcyjne, geometryczne formy. Bawełniana tkanina w romby SVARTTALL, bryt ma wymiary 300×150 cm.

Lampa podłogowa IKEA 365+ BRASA (dostępna także wisząca), którą można opisać za pomocą brył geometrycznych ma iście bauhausowskie, starannie przemyślane, funkcjonalne detale: włącznik – ściemniacz (światło można przyciemnić) i osłonę na żarówkę, która zapobiega efektowi oślepienia. Klasyczna sofa KLIPPAN w czarnej, eleganckiej skórze. Zestaw stolików VITTSJÖ.

Lampa podłogowa IKEA 365+ BRASA (dostępna także wisząca), którą można opisać za pomocą brył geometrycznych ma iście bauhausowskie, starannie przemyślane, funkcjonalne detale: włącznik – ściemniacz (światło można przyciemnić) i osłonę na żarówkę, która zapobiega efektowi oślepienia. Klasyczna sofa KLIPPAN w czarnej, eleganckiej skórze. Zestaw stolików VITTSJÖ.

Twórcy Bauhausu naciskali na ograniczenie palety do barw podstawnych: czerwieni, niebieskiego i żółtego. Dopuszczalne były również połączenia z bielą i czernią. Paletę tę łączono z najprostszymi geometrycznymi formami. Nie znaczy to jednak, że używano mało koloru. Wnętrza, na przykład klatki schodowe w akademiku Bauhausu czy w domach mistrzów w kolejnej siedzibie uczelni w Dessau-Roßlau, są wręcz kolorowe (można się przekonać samemu, ponieważ budynki są udostępnione dla zwiedzających). Kolekcja tekstyliów do sypialni SVARTTALL. Dywan z krótkim włosiem SILLERUP i pod laptop stolik VITTSJÖ, który może być stolikiem nocnym.

Twórcy Bauhausu naciskali na ograniczenie palety do barw podstawnych: czerwieni, niebieskiego i żółtego. Dopuszczalne były również połączenia z bielą i czernią. Paletę tę łączono z najprostszymi geometrycznymi formami. Nie znaczy to jednak, że używano mało koloru. Wnętrza, na przykład klatki schodowe w akademiku Bauhausu czy w domach mistrzów w kolejnej siedzibie uczelni w Dessau-Roßlau, są wręcz kolorowe (można się przekonać samemu, ponieważ budynki są udostępnione dla zwiedzających). Kolekcja tekstyliów do sypialni SVARTTALL. Dywan z krótkim włosiem SILLERUP i pod laptop stolik VITTSJÖ, który może być stolikiem nocnym.

Czy wygrałam zakład? Tak. I mam z tego frajdę. Mam też nadzieję, że materiał, który powstał będzie dla was inspiracją do studiowania fascynującej historii wzornictwa.

Wariacja na temat bieli

Ale masz styl

We wnętrzach w stylu skandynawskim – z bielą w roli głównej – kluczem jest bogactwo faktur i odcieni.

Biel to szeroka paleta barw delikatnych i trudnych do określenia: żółtawy odcień wanilii, kremowy śmietany, blady drewna wybielonego przez morską wodę, niebieskawy lodu… Stąd schemat „białe na białym”, popularny w dekoracji wnętrz. Polega on na zestawianiu odcieni chłodnych z ciepłymi, co stwarza ogromne możliwości, ale i wymaga wirtuozerii. Mistrzami białych wnętrz są Skandynawowie. Prekursorami byli jednak francuscy dekoratorzy, tapicerzy i krawcy epoki rokoka. Upodobanie do bieli i jasnych pasteli pozostawiło ślad nie tylko w wystroju wnętrz, rzemiośle, lecz także strojach oraz malarstwie XVIII wieku. Zapisało się też w języku francuskim, bogatym w określenia opisujące wyszukane, delikatne złamane biele.
Rozjaśnienie palety zawdzięczano wpływom Markizy de Pompadour (faworyty króla Ludwika XV) i feminizacji dworu królewskiego. Podobną rolę odegrała później królowa Maria Antonina. Biel łączono z oknami od podłogi do samego sufitu, wpuszczającymi do wnętrz dużo światła. Przemalowano na biało nawet wnętrza katedry Notre-Dame w Paryżu, w co dzisiaj trudno uwierzyć.

Wygodna, gustowna i przytulna kuchnia, w której dominuje chłodna biel płytek na ścianach, zestawiona z kremową bielą frontów szafek. Kuchnię ocieplają akcenty z naturalnego drewna i neutralne kolory oraz naturalne barwy nasion, kaw i makaronów, ustawionych w słojach na półkach. Z bielą ładnie kontrastuje też odrobina czerni.

Wygodna, gustowna i przytulna kuchnia, w której dominuje chłodna biel płytek na ścianach, zestawiona z kremową bielą frontów szafek. Kuchnię ocieplają akcenty z naturalnego drewna i neutralne kolory oraz naturalne barwy nasion, kaw i makaronów, ustawionych w słojach na półkach. Z bielą ładnie kontrastuje też odrobina czerni.

We wnętrzach, w których chcemy zastosować schemat „białe na białym”, podstawą jest kolor ścian. Nie powinna to być czysta biel. Nieraz się przekonałam, że to, co odbieramy jako biel, to w rzeczywistości jej złamane odcienie. Wybór właściwego koloru zależy od tego czy wnętrze jest jasne i nasłonecznione, czy przeciwnie ciemne, z niewielką ilością naturalnego światła. Ważne jest także, w jakim stylu chcemy je urządzić. Zanim wybierzesz kolor ścian, musisz zdecydować, jaki efekt chcesz uzyskać.

Prezentowane na zdjęciach wnętrza nie są ani ultranowoczesne, ani klasyczne. To eklektyczna mieszanka skandynawskiej prostoty i bezpretensjonalności ze stylem ekologicznym. Raczej ciepłe, i przytulne. Jeśli więc we wnętrzu brakuje światła, wybierz na ściany cieplejszy odcień bieli z domieszką żółtego, pomarańczowego (brzoskwinia) lub beżu. Jeśli światła jest dość, możesz sobie pozwolić na chłodniejszą biel z domieszką szarości z odrobiną zieleni czy błękitu.

Przed malowaniem zawsze wykonaj próby. Najlepiej pomalować kawałek płyty gipsowo-kartonowej i sprawdzić, jak zmienia się kolor w różnych miejscach domu w zależności od pory dnia czy aury za oknem. Niestety, czasami piękny kolor na próbce we wnętrzu okazuje się przybrudzony i mało atrakcyjny. Do malowania ścian użyj farby matowej. Uzyskasz pożądany, miękki i aksamitny efekt, a wszelkie nierówności będą mniej widoczne. Do stylowych wnętrz bardziej pasują też tradycyjne tynki niż tak zwana gładź gipsowa.

W pokoju dziennym tłem są także tkaniny, kotary i dywany. Popisowo zróżnicowano odcienie bieli i faktury. Uwagę przykuwa kolekcja pamiątek i przedmiotów dekoracyjnych na ścianie za sofą. Wygląda jak jeden monumentalny, abstrakcyjny obraz. Styl skandynawski daje dużo możliwości łączenia nowoczesnego designu z antykami, elementami rustykalnymi i etnicznymi. Innymi słowy – miksowania starego z nowym.

W pokoju dziennym tłem są także tkaniny, kotary i dywany. Popisowo zróżnicowano odcienie bieli i faktury. Uwagę przykuwa kolekcja pamiątek i przedmiotów dekoracyjnych na ścianie za sofą. Wygląda jak jeden monumentalny, abstrakcyjny obraz. Styl skandynawski daje dużo możliwości łączenia nowoczesnego designu z antykami, elementami rustykalnymi i etnicznymi. Innymi słowy – miksowania starego z nowym.

Ten sam pokój, ale bez kotar i dywanów. Namacalny dowód na to, że to tkaniny dodają mu przytulności. Przy okazji możesz zobaczyć, co kryło się za zasłonami. Czy to nie genialny, prosty i tani sposób na przechowywanie?

Ten sam pokój, ale bez kotar i dywanów. Namacalny dowód na to, że to tkaniny dodają mu przytulności. Przy okazji możesz zobaczyć, co kryło się za zasłonami. Czy to nie genialny, prosty i tani sposób na przechowywanie?

W monochromatycznym (jednobarwnym) wnętrzu najważniejsze, poza kolorami, będą faktury– te ledwie wyczuwalne pod palcami, jak chropowatość glinianej, nieszkliwionej misy i te przypominające relief, jak struktura dywanu z długim włosiem. Łącz gładkie powierzchnie z fakturalnymi i różne faktury razem. Ostrożnie stosuj powierzchnie błyszczące: chrom, lakier na wysoki połysk, szkło. W ten sposób ożywisz wnętrza i zyskasz pożądany nordycki klimat.

Jak łączyć odcienie i faktury? Najlepiej bawiąc się przestawianiem przedmiotów z miejsca na miejsce i aranżując je w różnych konfiguracjach. Czasami niewielka zmiana, jak ruch w szachach, gwarantuje satysfakcję. We wnętrzach skandynawskich ważne są naturalne materiały: dywany i chodniki z mięsistej wełny, trawy morskiej, włókna kokosowego, sizalu, juty, tkaniny z chropowatego lnu, miękkie bawełny, meble, tace, misy z surowego lub olejowanego drewna o wyraźnych słojach… Nawet pożółkłe książki i połyskujące złotko od czekolady obok kubka z kawą robią różnicę.

Jak łączyć odcienie i faktury? Najlepiej bawiąc się przestawianiem przedmiotów z miejsca na miejsce i aranżując je w różnych konfiguracjach. Czasami niewielka zmiana, jak ruch w szachach, gwarantuje satysfakcję. We wnętrzach skandynawskich ważne są naturalne materiały: dywany i chodniki z mięsistej wełny, trawy morskiej, włókna kokosowego, sizalu, juty, tkaniny z chropowatego lnu, miękkie bawełny, meble, tace, misy z surowego lub olejowanego drewna o wyraźnych słojach… Nawet pożółkłe książki i połyskujące złotko od czekolady obok kubka z kawą robią różnicę.

Cokolwiek ustawisz na białym tle będzie rzucać się w oczy i domagać uwagi. Schemat „białe na białym” pomaga uniknąć chaosu, łagodzi kontrasty i uspokaja kompozycję. Dlatego nie musisz wymieniać całego wyposażenia. Niektóre meble można przemalować, na sofę i krzesła załóż białe pokrowce, a rodzinnym zdjęciom wystarczy zmienić oprawę. Uwaga: kilka starannie wybranych przedmiotów, takich, które mają dla ciebie emocjonalne znaczenie lub są wyjątkowo dekoracyjne, może być ciemniejszych. Mogą być nawet bardzo ciemne, byle były w neutralnych barwach ziemi. Mogą to być na przykład: pamiątki z podróży, czarno-białe fotografie lub grafiki, stare wyblakłe zabawki, ceramika czy szkło.

Szarość (pościel, podłoga), tak jak naturalny kolor drewna i ciepłe odcienie pożółkłych książek, łagodzi kontrast bieli i czerni. Dzięki temu w sypialni panuje miły, kameralny klimat. Zwróć uwagę na efektowną kompozycję ze szklanych wazonów.

Szarość (pościel, podłoga), tak jak naturalny kolor drewna i ciepłe odcienie pożółkłych książek, łagodzi kontrast bieli i czerni. Dzięki temu w sypialni panuje miły, kameralny klimat. Zwróć uwagę na efektowną kompozycję ze szklanych wazonów.

W prościutkiej łazience nad bielą dominują naturalne materiały. Tworzą ważną, nie tylko dla Skandynawów, namiastkę kontaktu z naturą i sprzyjają relaksowi.

W prościutkiej łazience nad bielą dominują naturalne materiały. Tworzą ważną, nie tylko dla Skandynawów, namiastkę kontaktu z naturą i sprzyjają relaksowi.

I ostatnia przyziemna uwaga. W białych wnętrzach, tak jak i na białej odzieży, rzuca się w oczy każdy pyłek. Dlatego jeśli masz dzieci lub zwierzęta, uprzedź fakty i zastosuj więcej jasnych szarości i naturalnych kolorów drewna, terakoty, lnu, sizalu czy liści bananowca. Dobrze, by drewno miało widoczne słoje, a wykładziny wyraźny splot. Nie ucierpi na tym styl domu, a znacznie łatwiej będzie w nim żyć na co dzień.